§6.30.1Ὅρα μὴ ἀποκαισαρωθῇς, μὴ βαφῇς·
그대가 카이사르처럼 되지 않도록, 물들지 않도록 주의하라.
γίνεται γάρ.
참으로 그러한 일이 일어나기 때문이다.
τήρησον οὖν σεαυτὸν ἁπλοῦν, ἀγαθόν, ἀκέραιον, σεμνόν, ἄκομψον, τοῦ δικαίου φίλον, θεοσεβῆ, εὐμενῆ, φιλόστοργον, ἐρρωμένον πρὸς τὰ πρέποντα ἔργα.
그러므로 그대 자신을 단순하고, 선하며, 순수하고, 엄숙하며, 꾸밈이 없고, 정의의 벗이며, 신을 경외하고, 친절하며, 다정하고, 마땅한 일들에 대해 강건한 사람으로 보존하라.
ἀγώνισαι, ἵνα τοιοῦτος συμμείνῃς, οἷόν σε ἠθέλησε ποιῆσαι φιλοσοφία.
철학이 그대를 만들고자 했던 바로 그러한 사람으로 머물 수 있도록 분투하라.
αἰδοῦ θεούς, σῷζε ἀνθρώπους.
신들을 경외하고, 인간들을 구하라.
βραχὺς ὁ βίος·
인생은 짧다.
εἶς καρπὸς τῆς ἐπιγείου ζωῆς, διάθεσις ὁσία καὶ πράξεις κοινωνικαί.
지상에서의 삶의 유일한 열매는 신성한 마음가짐과 사회적인 행동들이다.
§6.30.2πάντα ὡς Ἀντωνίνου μαθητής·
모든 일에 있어서 안토니누스의 제자로서 행동하라.
τὸ ὑπὲρ τῶν κατὰ λόγον πρασσομένων εὔτονον ἐκείνου καὶ τὸ ὁμαλὲς πανταχοῦ καὶ τὸ ὅσιον καὶ τὸ εὔδιον τοῦ προσώπου καὶ τὸ μειλίχιον καὶ τὸ ἀκενόδοξον καὶ τὸ περὶ τὴν κατάληψιν τῶν πραγμάτων φιλότιμον· §6.30.3καὶ ὡς ἐκεῖνος οὐκ ἄν τι ὅλως παρῆκε μὴ πρότερον εὖ μάλα κατιδὼν καὶ σαφῶς νοήσας· καὶ ὡς ἔφερεν ἐκεῖνος τοὺς ἀδίκως αὐτὸν μεμφομένους μὴ ἀντιμεμφόμενος· καὶ ὡς ἐπ’ οὐδὲν ἔσπευδεν· καὶ ὠς διαβολὰς οὐκ ἐδέχετο· καὶ ὡς ἀκριβὴς ἦν ἐξεταστὴς ἠθῶν καὶ πράξεων καὶ οὐκ ὀνειδιστής, οὐ ψοφοδεής, οὐχ ὑπόπτης, οὐ σοφιστής· καὶ ὡς ὀλίγοις ἀρκούμενος, οἷον οἰκήσει, στρωμνῇ, ἐσθῆτι, τροφῇ, ὑπηρεσίᾳ· §6.30.4καὶ ὡς φιλόπονος καὶ μακρόθυμος· καὶ οἷος μένειν ἐν τῷ αὐτῷ μέχρι ἑσπέρας, διὰ τὴν λιτὴν δίαιταν μηδὲ τοῦ ἀποκρίνειν τὰ περιττώματα παρὰ τὴν συνήθη ὥραν χρῄζων· καὶ τὸ βέβαιον καὶ ὅμοιον ἐν ταῖς φιλίαις αὐτοῦ· καὶ τὸ ἀνέχεσθαι τῶν ἀντιβαινόντων παρρησιαστικῶς ταῖς γνώμαις αὐτοῦ καὶ χαίρειν εἴ τίς τι δεικνύοι κρεῖττον· καὶ ὡς θεοσεβὴς χωρὶς δεισιδαιμονίας·
이성에 따라 행해지는 일들에 대한 그의 끈기, 어디서나 한결같음, 그의 경건함, 얼굴빛의 평온함, 온화함, 허영심이 없음, 사물들을 파악하고자 하는 열망, 그리고 그가 충분히 살펴보고 명확히 이해하기 전에는 결코 아무것도 그냥 지나치려 하지 않았던 방식, 자신을 부당하게 비난하는 이들을 맞받아 비난하지 않고 참아내던 방식, 어떤 일에도 서두르지 않던 방식, 중상을 받아들이지 않던 방식, 성품과 행실을 엄격히 검토하면서도 남을 꾸짖지 않고, 겁내지 않고, 의심하지 않고, 궤변을 늘어놓지 않던 방식, 처소, 잠자리, 의복, 음식, 시종 등 적은 것에 만족하던 방식, 그리고 그가 근면하고 인내심이 강했던 방식, 질박한 식사 덕분에 일상적인 시간 외에는 배설할 필요조차 없어서 저녁때까지 같은 자리에 머무를 수 있었던 성품, 그의 우정에서의 견고함과 변함없음, 자신의 의견에 솔직하게 반대하는 이들을 견뎌내고 누군가 더 나은 의견을 제시하면 기뻐했던 일, 그리고 그가 미신 없이 신을 경외했던 방식.
ἵν’ οὕτως εὐσυνειδήτῳ σοι ἐπιστῇ ἠ τελευταία ὥρα ὡς ἐκείνῳ.
이는 마지막 시간이 그에게 찾아왔던 것처럼, 양심에 거리낌 없는 그대에게도 찾아오게 하려 함이다.