§11.8.1Κλάδος τοῦ προσεχοῦς κλάδου ἀποκοπεὶς οὐ δύναται μὴ καὶ τοῦ ὅλου φυτοῦ ἀποκεκόφθαι.
인접한 가지로부터 잘려 나간 가지는 전체 식물로부터도 잘려 나가지 않을 수 없다.
οὕτω δὴ καὶ ἄνθρωπος ἑνὸς ἀνθρώπου ἀποσχισθεὶς ὅλης τῆς κοινωνίας ἀποπέπτωκε.
이와 마찬가지로 인간도 한 인간으로부터 떨어져 나가면 전체 공동체로부터 탈락하게 된다.
κλάδον μὲν οὖν ἄλλος ἀποκόπτει· ἄνθρωπος δὲ αὐτὸς ἑαυτὸν τοῦ πλησίον χωρίζει μισήσας καὶ ἀποστραφείς, ἀγνοεῖ δὲ ὅτι καὶ τοῦ ὅλου πολιτεύματος ἅμα ἀποτέτμηκεν ἑαυτόν.
이제 가지는 타인에 의해 잘려 나가지만, 인간은 미워하고 외면함으로써 스스로 이웃으로부터 자신을 격리시키며, 동시에 자신을 전체 국가로부터도 잘라내고 있다는 사실을 깨닫지 못한다.
πλὴν ἐκεῖνό γε δῶρον τοῦ συστησαμένου τὴν κοινωνίαν Διός· ἔξεστι γὰρ ἡμῖν πάλιν συμφῦναι τῷ προσεχεῖ καὶ πάλιν τοῦ ὅλου συμπληρωτικοῖς γενέσθαι.
하지만 공동체를 세우신 제우스의 저 은혜로운 선물이 있으니, 우리는 다시 인접한 것과 합쳐져서 다시 전체를 보완하는 존재가 될 수 있기 때문이다.
πλεονάκις μέντοι γινόμενον τὸ κατὰ τὴν τοιαύτην διαίρεσιν δυσένωτον καὶ δυσαποκατάστατον τὸ ἀποχωροῦν ποιεῖ.
하지만 이러한 분열이 너무 자주 일어나면, 이탈한 부분은 다시 결합하기 어렵고 본래대로 복구되기 어렵게 된다.
ὅλως τε οὐχ ὅμοιος ὁ κλάδος ὁ ἀπ’ ἀρχῆς συμβλαστήσας καὶ σύμπνους συμμείνας τῷ μετὰ τὴν ἀποκοπὴν αὖθις ἐγκεντρισθέντι, ὅ τι ποτὲ λέγουσιν οἱ φυτουργοί.
그리고 대체로, 처음부터 함께 자라나서 한 호흡으로 머물렀던 가지는 한번 잘려 나간 뒤에 다시 접목된 가지와는 같지 않다, 정원사들이 어떤 말을 하든 간에.
Ὁμοθαμνεῖν μέν, μὴ ὁμοδογματεῖν δέ.
한 그루로 자라되, 같은 신념을 가질 필요는 없다.