§1.10.1Παρὰ Ἀλεξάνδρου τοῦ γραμματικοῦ τὸ ἀνεπίπληκτον καὶ τὸ μὴ ὀνειδιστικῶς ἐπιλαμβάνεσθαι τῶν βάρβαρον ἢ σόλοικόν τι ἢ ἀπηχὲς προενεγκαμένων, ἀλλ’ ἐπιδεξίως αὐτὸ μόνον ἐκεῖνο ὃ ἔδει εἰρῆσθαι προφέρεσθαι ἐν τρόπῳ ἀποκρίσεως ἢ συνεπιμαρτυρήσεως ἢ συνδιαλήψεως περὶ αὐτοῦ τοῦ πράγματος, οὐχὶ περὶ τοῦ ῥήματος, ἢ δι’ ἑτέρας τινὸς τοιαύτης ἐμμελοῦς παρυπομνήσεως.
문법학자 알렉산드로스로부터는, 남의 잘못을 들추어내지 않는 것. 그리고 야만스럽거나 문법에 어긋나거나 혹은 귀에 거슬리는 말을 입에 담은 이들을 비난조로 책망하지 않는 것. 오히려 말 자체에 대해서가 아니라 그 사안 자체에 대해 답변하거나, 동의를 표하거나, 함께 논의하는 방식으로, 마땅히 말했어야 했을 바로 그 표현을 스스로 교묘하게 입에 담거나, 또는 그와 같은 다른 우아한 암시를 통해 넌지시 일깨워주는 것.