§12.26d.1τὸ δʼ αὐτὸ καὶ Τιμαίῳ συμβέβηκε περὶ τὴν ἱστορίαν καὶ τοῖς τούτου ζηλωταῖς·
그리고 이와 똑같은 일이 역사 서술에 관해 티마이오스 본인과 그의 추종자들에게도 일어났다.
παραδοξολόγος γὰρ ὢν καὶ φιλόνεικος περὶ τὸ προτεθὲν τοὺς μὲν πολλοὺς καταπέπληκται τοῖς λόγοις, ἠνάγκακε δʼ αὑτῷ προσέχειν διὰ τὴν ἐπίφασιν τῆς ἀληθινολογίας, τινὰς δὲ καὶ προσκέκληται καὶ μετʼ ἀποδείξεως δοκεῖ πείσειν.
그는 제시된 주제에 대해 역설을 좋아하고 호전적이기 때문에, 말로써 대다수의 사람들을 압도하였고, 진실을 말하는 듯한 겉모습으로 인해 자신에게 주의를 기울이게 만들었으며, 어떤 이들을 끌어들여 논증을 통해 설득할 것처럼 보이게 한다.
§12.26d.2καὶ μάλιστα ταύτην γʼ ἐνείργασται τὴν δόξαν ἐκ τῶν περὶ τὰς ἀποικίας καὶ κτίσεις καὶ συγγενείας ἀποφάσεων·
그리고 그는 특히 식민지 건설, 도시 창건, 그리고 친족 관계에 관한 진술들로부터 이러한 평판을 심어주었다.
§12.26d.3ἐν γὰρ τούτοις τηλικαύτην ἐπίφασιν ποιεῖ διὰ τῆς ἀκριβολογίας καὶ τῆς πικρίας τῆς ἐπὶ τῶν ἐλέγχων, οἷς χρῆται κατὰ τῶν πέλας, ὥστε δοκεῖν τοὺς ἄλλους συγγραφέας ἅπαντας συγκεκοιμῆσθαι τοῖς πράγμασι καὶ κατεσχεδιακέναι τῆς οἰκουμένης, αὐτὸν δὲ μόνον ἐξητακέναι τὴν ἀκρίβειαν καὶ διευκρινηκέναι τὰς ἐν ἑκάστοις ἱστορίας, ἐν οἷς πολλὰ μὲν ὑγιῶς λέγεται, πολλὰ δὲ καὶ ψευδῶς.
그는 이 사안들에서 엄밀한 논증과, 타인들에게 가하는 반박의 신랄함을 통해 매우 큰 신뢰감을 주기 때문에, 다른 모든 역사가는 역사적 사실 앞에서 잠들어 있었고 기려진 세계에 대해 즉흥적으로 기술했을 뿐인 것처럼 보이게 만들며, 오직 한 사람만이 엄밀하게 조사하고 개별 역사를 세세히 규명한 것처럼 보이게 만든다. 하지만 그 안에는 올바르게 서술된 많은 일도 있지만, 거짓되게 서술된 많은 일도 있다.
§12.26d.4οὐ μὴν ἀλλʼ οἱ πλείω χρόνον συντραφέντες αὐτοῦ τοῖς πρώτοις ὑπομνήμασιν, ἐν οἷς αἱ περὶ τῶν προειρημένων εἰσὶ συντάξεις, ὅταν ἅπασαν συνταξαμένῳ τὴν ὑπερβολὴν τῆς ἐπαγγελίας ἀποπιστεύσωσι, κἄπειτά τις αὐτοῖς ἀποδεικνύῃ τὸν Τίμαιον, ἐν οἷς πικρότατός ἐστι κατὰ τῶν πέλας, αὐτὸν ἔνοχον ὄντα, καθάπερ ἡμεῖς ἀρτίως ἐπὶ τῶν Λοκρῶν καὶ τῶν ἑξῆς παραπαίοντα συνεστήσαμεν,
그럼에도 불구하고, 앞서 언급한 사안들에 관한 논고들이 포함된 그의 초기 저작에 더 오랜 시간을 들여 익숙해진 사람들은, 과장이 극에 달한 약속을 저작에 담아낸 그를 온전히 신뢰하게 된 후에, 그 후 누군가가 그들에게, 티마이오스 자신이 타인들에 대해 가장 신랄하게 비판하는 바로 그 부분에서 그 스스로가 유죄이며, 우리가 방금 로크리스인들과 그 뒤를 잇는 일들에 관해 그가 갈팡질팡하고 있음을 증명해 보였듯이 본인도 잘못을 저지르고 있다는 점을 보여주면, 논쟁하기 좋아하고, 호전적이며, 생각을 바꾸기 어려운 자들이 되고 만다.
§12.26d.5δυσέριδες γίνονται καὶ φιλόνεικοι καὶ δυσμετάθετοι, καὶ σχεδὸν ὡς ἔπος εἰπεῖν οἱ φιλοπονώτατα προσεδρεύσαντες τοῖς ὑπομνήμασιν αὐτοῦ τοῦτʼ ἀποφέρονται τὸ λυσιτελὲς ἐκ τῆς ἀναγνώσεως.
그리고 거의 말하자면, 그의 저작을 가장 정성스레 연구한 자들이 독서로부터 얻어 가는 ‘유익한 결실’이란 바로 이것인 셈이다.
§12.26d.6οἵ γε μὴν ταῖς δημηγορίαις προσσχόντες αὐτοῦ καὶ καθόλου τοῖς διεξοδικοῖς λόγοις μειρακιώδεις καὶ διατριβικοὶ καὶ τελέως ἀναλήθεις γίνονται διὰ τὰς ἄρτι ῥηθείσας αἰτίας.
한편, 그의 대중 연설이나 대체로 그의 상세한 서술에 주의를 기울여 온 사람들은, 방금 언급한 이유들 때문에 유치하고, 학구적이며, 완전히 진실에서 벗어난 자들이 되고 만다.