§12.15.1καὶ γὰρ οὐδὲ ταῖς κατʼ Ἀγαθοκλέους ἔγωγε λοιδορίαις, εἰ καὶ πάντων γέγονεν ἀσεβέστατος, εὐδοκῶ.
왜냐하면 나는 아가토클레스에 대한 비방에도, 비록 그가 모든 사람 중에서 가장 불경했다 하더라도, 동조하지 않기 때문이다.
λέγω δʼ ἐν τούτοις, §12.15.2ἐν οἷς ἐπὶ καταστροφῇ τῆς ὅλης ἱστορίας φησὶ γεγονέναι τὸν Ἀγαθοκλέα κατὰ τὴν πρώτην ἡλικίαν κοινὸν πόρνον, ἕτοιμον τοῖς ἀκρατεστάτοις, κολοιόν, τριόρχην, πάντων τῶν βουλομένων τοῖς ὄπισθεν ἔμπροσθεν γεγονότα. §12.15.3πρὸς δὲ τούτοις, ὅτʼ ἀπέθανε, τὴν γυναῖκά φησι κατακλαιομένην αὐτὸν οὕτως θρηνεῖν·
내가 말하는 것은 다음과 같은 구절들에서이다. 그 구절들에서 그(티마이오스)는 역사 전체의 결말 부분에서, 아가토클레스가 젊은 시절에 공공의 남창이었고, 가장 방탕한 자들에게 몸을 맡길 준비가 되어 있었으며, 갈가마귀이자 말똥가리였고, 원하는 모든 자들에 대해 뒤쪽이 앞쪽이 된 자였다고 말한다. 이에 더하여 그가 죽었을 때, 그의 아내가 그를 위해 슬피 울며 다음과 같이 애도했다고 그는 말한다.
"τί δʼ οὐκ ἐγὼ σέ; τί δʼ οὐκ ἐμὲ σύ; §12.15.4"ἐν γὰρ τούτοις πάλιν οὐ μόνον ἄν τις ἐπιφθέγξαιτο τὰ καὶ περὶ Δημοχάρους, ἀλλὰ καὶ τὴν ὑπερβολὴν θαυμάσειε τῆς πικρίας. §12.15.5ὅτι γὰρ ἐκ φύσεως ἀνάγκη μεγάλα προτερήματα γεγονέναι περὶ τὸν Ἀγαθοκλέα, τοῦτο δῆλόν ἐστιν ἐξ αὐτῶν ὧν ὁ Τίμαιος ἀποφαίνεται. §12.15.6εἰ γὰρ εἰς τὰς Συρακούσας παρεγενήθη φεύγων τὸν τροχόν, τὸν καπνόν, τὸν πηλόν, περὶ ἔτη τὴν ἡλικίαν ὀκτωκαίδεκα γεγονώς, §12.15.7καὶ μετά τινα χρόνον ὁρμηθεὶς ἀπὸ τοιαύτης ὑποθέσεως κύριος μὲν ἐγενήθη πάσης Σικελίας, μεγίστους δὲ κινδύνους περιέστησε Καρχηδονίοις, τέλος ἐγγηράσας τῇ δυναστείᾳ κατέστρεψε τὸν βίον βασιλεὺς προσαγορευόμενος, §12.15.8ἆρʼ οὐκ ἀνάγκη μέγα τι γεγονέναι χρῆμα καὶ θαυμάσιον τὸν Ἀγαθοκλέα καὶ πολλὰς ἐσχηκέναι ῥοπὰς καὶ δυνάμεις πρὸς τὸν πραγματικὸν τρόπον; §12.15.9ὑπὲρ ὧν δεῖ τὸν συγγραφέα μὴ μόνον τὰ πρὸς διαβολὴν κυροῦντα καὶ κατηγορίαν ἐξηγεῖσθαι τοῖς ἐπιγινομένοις, ἀλλὰ καὶ τὰ πρὸς ἔπαινον ἥκοντα περὶ τὸν ἄνδρα·
"왜 나는 당신에게 그러지 않았고, 왜 당신은 나에게 그러지 않았는가?" 왜냐하면 이 구절들에서도 역시 사람들은 데모카레스에 대해 말한 것과 같은 것들을 비난할 뿐만 아니라, 그 신랄함의 극치에 경탄할 것이기 때문이다. 아가토클레스에게 천성적으로 거대한 뛰어남(재능)이 있었음에 틀림없다는 것은 티마이오스 자신이 명백히 선언한 사실 그 자체로부터 분명하기 때문이다. 왜냐하면 만약 그가 물레와 연기와 진흙(의 일)을 피해 약 18세의 나이에 시라쿠사에 도착했고, 얼마간의 시간 뒤에 그러한 처지에서 출발하여 전 시칠리아의 지배자가 되었으며, 카르타고인들을 극심한 위험에 빠뜨렸고, 마침내 지배권 속에서 늙어가며 왕이라 불리면서 생을 마감했다면, 아가토클레스가 어떤 위대하고 경이로운 인물이었으며, 실제적인 활동에 있어서 많은 자질과 힘을 가지고 있었음은 필연적이지 않겠는가? 이 일들에 대해 역사는 후대 사람들에게 비방과 고발을 확증하는 것들만을 설명할 것이 아니라, 그 인물에 대한 찬양에 이르는 것들 또한 설명해야 한다.
τοῦτο γὰρ ἴδιόν ἐστι τῆς ἱστορίας. §12.15.10ὁ δʼ ἐπεσκοτημένος ὑπὸ τῆς ἰδίας πικρίας τὰ μὲν ἐλαττώματα δυσμενικῶς καὶ μετʼ αὐξήσεως ἡμῖν ἐξήγγελκε, τὰ δὲ κατορθώματα συλλήβδην παραλέλοιπεν, §12.15.11ἀγνοῶν ὅτι τὸ ψεῦδος οὐχ ἧττόν ἐστι περὶ τοὺς τὰ γεγονότα γράφοντας ἐν ταῖς ἱστορίαις. §12.15.12ἡμεῖς δὲ τὸ μὲν ἐπιμετρεῖν τῆς ἀπεχθείας αὐτοῦ χάριν ἀφήκαμεν, τὰ δʼ οἰκεῖα τῆς προθέσεως αὑτῶν οὐ παρελείψαμεν. —
이것이야말로 역사의 고유한 성격이기 때문이다. 그러나 그는 자신만의 신랄함에 눈이 멀어 단점들은 적대적이고 과장되게 우리에게 전하면서도, 공적들은 완전히 생략해 버렸다. 역사 속에서 일어난 일들을 기록하는 이들에게 거짓(누락에 의한 거짓)이 못지않게 존재한다는 사실을 알지 못한 채로. 하지만 우리는 그(티마이오스)에 대한 반감 때문에 더 이상 비방을 덧붙이는 것은 그만두었으나, 우리 자신의 목적에 부합하는 일들을 빠뜨리지 않았다.