§1249#1ἐπαινετὰ μέν ἐστι τὰ καλά, ψεκτὰ δὲ τὰ αἰσχρά.
아름다운 것들은 찬양받을 만하고, 추한 것들은 비난받을 만하다.
καὶ τῶν μὲν καλῶν ἡγοῦνται αἱ ἀρεταί, τῶν δʼ αἰσχρῶν αἱ κακίαι.
그리고 아름다운 것들에서는 덕들이 앞서 이끌고, 추한 것들에서는 악덕들이 앞선다.
ἐπαινετὰ δʼ ἐστὶ καὶ τὰ αἴτια τῶν ἀρετῶν καὶ τὰ παρεπόμενα ταῖς ἀρεταῖς καὶ τὰ γινόμενα ἀπʼ αὐτῶν καὶ τὰ ἔργα αὐτῶν, ψεκτὰ δὲ τὰ ἐναντία.
덕들의 원인, 덕들에 수반되는 것, 덕들로부터 생겨나는 것, 그리고 덕들의 활동도 찬양받을 만하며, 이와 반대되는 것들은 비난받을 만하다.
τριμεροῦς δὲ τῆς ψυχῆς λαμβανομένης κατὰ Πλάτωνα, τοῦ μὲν λογιστικοῦ ἀρετή ἐστιν ἡ φρόνησις, τοῦ δὲ θυμοειδοῦς ἥ τε πραότης καὶ ἡ ἀνδρεία, τοῦ δὲ ἐπιθυμητικοῦ ἥ τε σωφροσύνη καὶ ἡ ἐγκράτεια, ὅλης δὲ τῆς ψυχῆς ἥ τε δικαιοσύνη καὶ ἡ ἐλευθεριότης καὶ ἡ μεγαλοψυχία.
플라톤에 따라 혼이 세 부분으로 나누어지는 것으로 파악될 때, 이성적 부분의 덕은 사려이고, 기개적 부분의 덕은 온화와 용기이며, 욕망적 부분의 덕은 절제와 자제이고, 혼 전체의 덕은 정의와 관대와 대기이다.
κακία δʼ ἐστὶ τοῦ μὲν λογιστικοῦ ἡ ἀφροσύνη, τοῦ δὲ θυμοειδοῦς ἥ τε ὀργιλότης καὶ ἡ δειλία, τοῦ δὲ ἐπιθυμητικοῦ ἥ τε ἀκολασία καὶ ἡ ἀκράτεια, ὅλης δὲ τῆς ψυχῆς ἥ τε ἀδικία καὶ ἀνελευθεριότης καὶ μικροψυχία.
반면 악덕은 이성적 부분의 것은 어리석음이고, 기개적 부분의 것은 분노와 비겁이며, 욕망적 부분의 것은 방탕과 비자제이고, 혼 전체의 것은 부정과 불관대와 소기이다.
ἔστι δὲ φρόνησις μὲν ἀρετὴ τοῦ λογιστικοῦ, παρασκευαστικὴ τῶν πρὸς εὐδαιμονίαν συντεινόντων.
사려란 이성적 부분의 덕으로서, 행복을 향해 이바지하는 것들을 마련하는 것이다.
πραότης δʼ ἐστὶν ἀρετὴ τοῦ θυμοειδοῦς, καθʼ ἣν ὑπὸ ὀργῆς γίνονται δυσκίνητοι.
온화란 기개적 부분의 덕으로서, 이것에 의해 사람들이 분노에 의해 잘 움직이지 않게 된다.
ἀνδρεία δʼ ἐστὶν ἀρετὴ τοῦ θυμοειδοῦς, καθʼ ἣν δυσέκπληκτοί εἰσιν ὑπὸ φόβων τῶν περὶ θάνατον.
용기란 기개적 부분의 덕으로서, 이것에 의해 사람들이 죽음에 관한 두려움에 의해 쉽게 동요하지 않게 된다.
σωφροσύνη δʼ ἐστὶν ἀρετὴ τοῦ ἐπιθυμητικοῦ, καθʼ ἣν ἀνόρεκτοι γίνονται περὶ τὰς ἀπολαύσεις τῶν φαύλων ἡδονῶν.
절제란 욕망적 부분의 덕으로서, 이것에 의해 사람들이 비열한 쾌락의 향유에 대해 욕망을 품지 않게 된다.
ἐγκράτεια δʼ ἐστὶν ἀρετὴ τοῦ ἐπιθυμητικοῦ, καθʼ ἣν κατέχουσι τῷ λογισμῷ τὴν ἐπιθυμίαν ὁρμῶσαν ἐπὶ τὰς φαύλας ἡδονάς.
자제란 욕망적 부분의 덕으로서, 이것에 의해 사람들이 비열한 쾌락을 향해 치닫는 욕망을 이성으로 억제한다.
δικαιοσύνη δʼ ἐστὶν ἀρετὴ ψυχῆς διανεμητικὴ τοῦ κατʼ ἀξίαν.
정의란 혼의 덕으로서, 가치에 따라 나누어주는 것이다.
ἐλευθεριότης δʼ ἐστὶν ἀρετὴ ψυχῆς εὐδάπανος εἰς τὰ καλά.
관대란 혼의 덕으로서, 아름다운 것들을 위해 기꺼이 재물을 쓰는 것이다.
μεγαλοψυχία δʼ ἐστὶν ἀρετὴ ψυχῆς, καθʼ ἣν δύναται φέρειν εὐτυχίαν καὶ ἀτυχίαν καὶ τιμὴν καὶ ἀτιμίαν.
대기란 혼의 덕으로서, 이것에 의해 사람들이 행운과 불운, 명예와 불명예를 견뎌낼 수 있다.
ἀφροσύνη δʼ ἐστὶ κακία τοῦ λογιστικοῦ, αἰτία τοῦ ζῆν κακῶς.
어리석음이란 이성적 부분의 악덕으로서, 나쁘게 사는 것의 원인이다.
ὀργιλότης δʼ ἐστὶ κακία τοῦ θυμοειδοῦς, καθʼ ἣν εὐκίνητοι γίνονται πρὸς ὀργήν.
분노란 기개적 부분의 악덕으로서, 이것에 의해 사람들이 쉽게 분노에 이르게 된다.
δειλία δʼ ἐστὶ κακία τοῦ θυμοειδοῦς, καθʼ ἣν ἐκπλήττονται ὑπὸ φόβων, καὶ μάλιστα τῶν περὶ θάνατον.
비겁이란 기개적 부분의 악덕으로서, 이것에 의해 사람들이 두려움, 특히 죽음에 관한 두려움에 의해 동요한다.
ἀκολασία δʼ ἐστὶ κακία τοῦ ἐπιθυμητικοῦ, καθʼ ἣν αἱροῦνται τὰς φαύλας ἡδονάς.
방탕이란 욕망적 부분의 악덕으로서, 이것에 의해 사람들이 비열한 쾌락을 선택한다.
ἀκράτεια δʼ ἐστὶ κακία τοῦ ἐπιθυμητικοῦ, καθʼ ἣν παρασύρουσι τῇ ἀλογίᾳ τὴν ἐπιθυμίαν ὠθοῦσαν ἐπὶ τὰς τῶν φαύλων ἡδονῶν ἀπολαύσεις.
비자제란 욕망적 부분의 악덕으로서, 이것에 의해 사람들이 비이성으로 인해, 비열한 쾌락의 향유를 향해 내모는 욕망에 휩쓸린다.
ἀδικία δʼ ἐστὶ κακία ψυχῆς, καθʼ ἣν πλεονεκτικοὶ γίνονται παρὰ τὴν ἀξίαν.
부정은 혼의 악덕으로서, 이것에 의해 사람들이 가치에 반하여 탐욕스럽게 된다.
ἀνελευθερία δʼ ἐστὶ κακία ψυχῆς, καθʼ ἣν ὀρέγονται τοῦ πανταχόθεν κέρδους.
불관대란 혼의 악덕으로서, 이것에 의해 사람들이 사방에서 이득을 갈망한다.
μικροψυχία δʼ ἐστὶ κακία ψυχῆς, καθʼ ἣν ἀδύνατοί εἰσι φέρειν εὐτυχίαν καὶ ἀτυχίαν καὶ τιμὴν καὶ ἀτιμίαν.
소기란 혼의 악덕으로서, 이것에 의해 사람들이 행운과 불운, 명예와 불명예를 견뎌내지 못한다.