§1.1.1τοὺς εἰωθότας ἀποδίδοσθαι τοῖς προοιμίοις τῶν ἱστοριῶν λόγους ἥκιστα βουλόμενος ἀναγκάζομαι περὶ ἐμαυτοῦ προειπεῖν, οὔτʼ ἐν τοῖς ἰδίοις μέλλων πλεονάζειν ἐπαίνοις, οὓς ἐπαχθεῖς οἶδα φαινομένους τοῖς ἀκούουσιν, οὔτε διαβολὰς καθʼ ἑτέρων ἐγνωκὼς ποιεῖσθαι συγγραφέων, ὥσπερ Ἀναξιμένης καὶ Θεόπομπος ἐν τοῖς προοιμίοις τῶν ἱστοριῶν ἐποίησαν, ἀλλὰ τοὺς ἐμαυτοῦ λογισμοὺς ἀποδεικνύμενος, οἷς ἐχρησάμην ὅτε ἐπὶ ταύτην ὥρμησα τὴν πραγματείαν, καὶ περὶ τῶν ἀφορμῶν ἀποδιδοὺς λόγον, ἐξ ὧν τὴν ἐμπειρίαν ἔλαβον τῶν γραφησομένων. §1.1.2ἐπείσθην γὰρ ὅτι δεῖ τοὺς προαιρουμένους μνημεῖα τῆς ἑαυτῶν ψυχῆς τοῖς ἐπιγιγνομένοις καταλιπεῖν, ἃ μὴ συναφανισθήσεται τοῖς σώμασιν αὐτῶν ὑπὸ τοῦ χρόνου, καὶ πάντων μάλιστα τοὺς ἀναγράφοντας ἱστορίας, ἐν αἷς καθιδρῦσθαι τὴν ἀλήθειαν ὑπολαμβάνομεν ἀρχὴν φρονήσεώς τε καὶ σοφίας οὖσαν, πρῶτον μὲν ὑποθέσεις προαιρεῖσθαι καλὰς καὶ μεγαλοπρεπεῖς καὶ πολλὴν ὠφέλειαν τοῖς ἀναγνωσομένοις φερούσας, ἔπειτα παρασκευάζεσθαι τὰς ἐπιτηδείους εἰς τὴν ἀναγραφὴν τῆς ὑποθέσεως ἀφορμὰς μετὰ πολλῆς ἐπιμελείας τε καὶ φιλοπονίας. §1.1.3οἱ μὲν γὰρ ὑπὲρ ἀδόξων πραγμάτων ἢ πονηρῶν ἢ μηδεμιᾶς σπουδῆς ἀξίων ἱστορικὰς καταβαλόμενοι πραγματείας, εἴτε τοῦ προελθεῖν εἰς γνῶσιν ὀρεγόμενοι καὶ τυχεῖν ὁποιουδήποτε ὀνόματος, εἴτε περιουσίαν ἀποδείξασθαι τῆς περὶ λόγους δυνάμεως βουλόμενοι, οὔτε τῆς γνώσεως ζηλοῦνται παρὰ τοῖς ἐπιγιγνομένοις οὔτε τῆς δυνάμεως ἐπαινοῦνται, δόξαν ἐγκαταλιπόντες τοῖς ἀναλαμβάνουσιν αὐτῶν τὰς ἱστορίας, ὅτι τοιούτους ἐζήλωσαν αὐτοὶ βίους, οἵας ἐξέδωκαν τὰς γραφάς·
\n역사서의 서문에 관례적으로 바쳐지는 말들을 전하는 것을 결코 바라지 않으면서도, 나는 나 자신에 대해 미리 말하지 않을 수 없게 되었다. 나 자신에 대한 찬사를 과장할 생각도 없으며(그러한 찬사는 듣는 이들에게 거부감을 주는 것으로 보인다는 점을 알고 있다), 다른 역사가들을 비방할 작정을 한 것도 아니다. 이는 아낙시메네스와 테오폼포스가 자신들의 역사서 서문에서 행했던 바와 같다. 오히려 내가 이 저술에 착수했을 때 품었던 나 자신의 생각을 보여주고, 앞으로 쓰이게 될 일들에 대한 경험을 얻게 된 그 기초에 대해 설명하고자 함이다.\n\n왜냐하면 자신의 혼의 기념비를 후세 사람들에게 남기고자 하는 이들은(그것은 시간에 의해 그들의 육체와 함께 사라져 버리지 않을 것이다), 그리고 무엇보다도 우리가 그 안에 진리가 분별과 지혜의 근원으로서 자리 잡고 있다고 생각하는 역사를 기록하는 이들은, 첫째로 아름답고 웅장하며 독자들에게 많은 유익을 가져다줄 주제를 선택해야 하고, 둘째로 깊은 주의와 정성을 다해 그 주제의 기록에 적합한 기초를 마련해야 한다고 내가 확신하기 때문이다.\n\n왜냐하면 무명하거나 사악하거나 혹은 주목할 가치가 없는 일들에 대해 역사적 저술을 펴낸 이들은, 알려지기를 갈망하여 어떤 이름이라도 얻고자 했든, 혹은 말하는 능력의 풍부함을 뽐내고자 바랐든 간에, 후세 사람들에게 그 지식으로 선망받지도 못하고 그 능력으로 찬사받지도 못하며, 그들의 역사를 집어 드는 이들에게 다음과 같은 평판을 남기게 되기 때문이다. 즉, 그들 자신이 공표한 저술과 같은 삶을 동경했다는 평판이다.
ἐπιεικῶς γὰρ ἅπαντες νομίζουσιν εἰκόνας εἶναι τῆς ἑκάστου ψυχῆς τοὺς λόγους. §1.1.4οἱ δὲ προαιρούμενοι μὲν τὰς κρατίστας ὑποθέσεις, εἰκῆ δὲ καὶ ῥᾳθύμως αὐτὰς συντιθέντες ἐκ τῶν ἐπιτυχόντων ἀκουσμάτων, οὐδένα ὑπὲρ τῆς προαιρέσεως ἔπαινον κομίζονται·
왜냐하면 대체로 모든 이들이 말은 각자의 혼의 초상이라고 생각하기 때문이다.\n\n반면에 가장 뛰어난 주제를 선택했으면서도, 아무렇게나 나태하게 우연히 들은 이야기들로부터 그것을 구성하는 이들은 그 선택에 대해 아무런 찬사도 얻지 못한다.
οὐ γὰρ ἀξιοῦμεν αὐτοσχεδίους οὐδὲ ῥᾳθύμους εἶναι τὰς περί τε πόλεων ἐνδόξων καὶ ἀνδρῶν ἐν δυναστείᾳ γεγονότων ἀναγραφομένας ἱστορίας. §1.1.5ταῦτα δὴ νομίσας ἀναγκαῖα καὶ πρῶτα θεωρήματα τοῖς ἱστορικοῖς εἶναι καὶ πολλὴν ποιησάμενος ἀμφοτέρων ἐπιμέλειαν οὔτε παρελθεῖν τὸν ὑπὲρ αὐτῶν λόγον ἐβουλήθην, οὔτε ἐν ἄλλῳ τινὶ τόπῳ καταχωρίσαι μᾶλλον ἢ τῷ προοιμίῳ τῆς πραγματείας.
왜냐하면 우리는 명성 있는 도시들이나 권력을 누렸던 인물들에 대해 기록되는 역사가 즉흥적이거나 나태하게 다루어지는 것을 용납하지 않기 때문이다.\n\n바로 이러한 점들이 역사가들에게 필수적이고 첫째가는 기본 원칙들이라고 생각하고, 또한 나 스스로 그 양쪽에 깊은 주의를 기울였기에, 그것들에 관한 설명을 생략하기를 바라지 않았으며, 이 저술의 서문이 아닌 다른 어떤 자리에 배치하는 것도 원치 않았던 것이다.