§6.100.1Ἐρετριέες δὲ πυνθανόμενοι τὴν στρατιὴν τὴν Περσικὴν ἐπὶ σφέας ἐπιπλέουσαν Ἀθηναίων ἐδεήθησαν σφίσι βοηθοὺς γενέσθαι.
에레트리아인들은 페르시아 군세가 자신들을 향해 항해해 오고 있다는 소식을 듣고, 아테네인들에게 자신들의 지원군이 되어 달라고 간청했다.
Ἀθηναῖοι δὲ οὐκ ἀπείπαντο τὴν ἐπικουρίην, ἀλλὰ τοὺς τετρακισχιλίους τοὺς κληρουχέοντας τῶν ἱπποβοτέων Χαλκιδέων τὴν χώρην, τούτους σφι διδοῦσι τιμωρούς.
아테네인들은 이 원조 요청을 거절하지 않고, 말을 기르는 칼키스인들의 땅에 분할지를 받아 정착해 있던 사천 명의 식민자들, 바로 이들을 그들에게 구원병으로 보내주었다.
τῶν δὲ Ἐρετριέων ἦν ἄρα οὐδὲν ὑγιὲς βούλευμα, οἳ μετεπέμποντο μὲν Ἀθηναίους, ἐφρόνεον δὲ διφασίας ἰδέας.
그러나 에레트리아인들 사이에는 결국 아무런 건전한 계획도 없었으니, 그들은 아테네인들을 불러오기는 했으나 두 가지 생각을 품고 있었다.
§6.100.2οἳ μὲν γὰρ αὐτῶν ἐβουλεύοντο ἐκλιπεῖν τὴν πόλιν ἐς τὰ ἄκρα τῆς Εὐβοίης, ἄλλοι δὲ αὐτῶν ἴδια κέρδεα προσδεκόμενοι παρὰ τοῦ Πέρσεω οἴσεσθαι προδοσίην ἐσκευάζοντο.
그들 중 한 부류는 도시를 버리고 에우보이아의 산정으로 대피할 것을 계획하고 있었고, 다른 부류는 페르시아인으로부터 사사로운 이익을 얻을 것을 기대하며 배신을 준비하고 있었기 때문이다.
§6.100.3μαθὼν δὲ τούτων ἑκάτερα ὡς εἶχε Αἰσχίνης ὁ Νόθωνος, ἐὼν τῶν Ἐρετριέων τὰ πρῶτα, φράξει τοῖσι ἥκουσι Ἀθηναίων πάντα τὰ παρεόντα σφι πρήγματα, προσεδέετό τε ἀπαλλάσσεσθαι σφέας ἐς τὴν σφετέρην, ἵνα μὴ προσαπόλωνται.
노톤의 아들이자 에레트리아인들의 지도자급 인사였던 아이스키네스는 이 두 계획이 각각 어떻게 돌아가는지를 알아차리고, 찾아온 아테네인들에게 자신들의 처한 모든 상황을 이야기해 주며, 그들도 함께 멸망하지 않도록 자신들의 땅으로 철수할 것을 간청했다.
οἱ δὲ Ἀθηναῖοι ταῦτα Αἰσχίνῃ συμβουλεύσαντι πείθονται.
아테네인들은 아이스키네스가 이렇게 권고한 것을 따랐다.