§3.109.1Μενεδάϊος δὲ τῇ ὑστεραίᾳ Εὐρυλόχου τεθνεῶτος καὶ Μακαρίου αὐτὸς παρειληφὼς τὴν ἀρχὴν καὶ ἀπορῶν μεγάλης ἥσσης γεγενημένης ὅτῳ τρόπῳ ἢ μένων πολιορκήσεται ἔκ τε γῆς καὶ ἐκ θαλάσσης ταῖς Ἀττικαῖς ναυσὶν ἀποκεκλῃμένος ἢ καὶ ἀναχωρῶν διασωθήσεται, προσφέρει λόγον περὶ σπονδῶν καὶ ἀναχωρήσεως Δημοσθένει καὶ τοῖς Ἀκαρνάνων στρατηγοῖς, καὶ περὶ νεκρῶν ἅμα ἀναιρέσεως.
이튿날, 에우리로코스와 마카리오스가 전사함에 따라 스스로 지휘권을 인수한 메네다이오스는, 대패를 당한 상황에서 어떻게 해야 할지, 즉 그대로 머물며 아티카 함선들에 의해 육지와 바다 양쪽에서 차단당한 채 포위될 것인지, 아니면 퇴각하여 살아남을 수 있을지 그 방법을 찾지 못해 곤경에 처한 채, 데모스테네스와 아카르나니아인 장군들에게 휴전과 퇴각에 관한 교섭을 제안하는 한편, 시신 수습에 대해서도 동시에 제안했다.
§3.109.2οἱ δὲ νεκροὺς μὲν ἀπέδοσαν καὶ τροπαῖον αὐτοὶ ἔστησαν καὶ τοὺς ἑαυτῶν τριακοσίους μάλιστα ἀποθανόντας ἀνείλοντο, ἀναχώρησιν δὲ ἐκ μὲν τοῦ προφανοῦς οὐκ ἐσπείσαντο ἅπασι, κρύφα δὲ Δημοσθένης μετὰ τῶν ξυστρατήγων Ἀκαρνάνων σπένδονται Μαντινεῦσι καὶ Μενεδαΐῳ καὶ τοῖς ἄλλοις ἄρχουσι τῶν Πελοποννησίων καὶ ὅσοι αὐτῶν ἦσαν ἀξιολογώτατοι ἀποχωρεῖν κατὰ τάχος, βουλόμενος ψιλῶσαι τοὺς Ἀμπρακιώτας τε καὶ τὸν μισθοφόρον ὄχλον [τὸν ξενικόν], μάλιστα δὲ Λακεδαιμονίους καὶ Πελοποννησίους διαβαλεῖν ἐς τοὺς ἐκείνῃ χρῄζων Ἕλληνας ὡς καταπροδόντες τὸ ἑαυτῶν προυργιαίτερον ἐποιήσαντο.
그들은 시신들을 인도하고 자신들도 전승비를 세웠으며, 자신들의 전사자 약 삼백 명을 수습했다. 그러나 공개적인 퇴각 협정은 모두를 상대로 맺지 않고, 데모스테네스가 아카르나니아인 공동 장군들과 함께 비밀리에 만티네이아인들, 메네다이오스, 그 밖의 페로폰네소스인 지휘관들, 그리고 그들 중 가장 유력한 자들과 신속히 철수한다는 협정을 맺었다. 이는 그가 암브라키아인들과 외국인 용병 무리를 고립시키기를 원했고, 무엇보다도 라케다이몬인들과 페로폰네소스인들이 동맹자들을 배신하고 자신들의 안위를 더 우선시했다고 그 지역의 그리스인들에게 비난거리를 제공하고 싶었기 때문이었다.
§3.109.3καὶ οἱ μὲν τούς τε νεκροὺς ἀνείλοντο καὶ διὰ τάχους ἔθαπτον, ὥσπερ ὑπῆρχε, καὶ τὴν ἀποχώρησιν κρύφα οἷς ἐδέδοτο ἐπεβούλευον·
그리하여 그들은 시신을 수습하여 형편이 허락하는 대로 신속히 매장했고, 퇴각이 허락된 자들은 비밀리에 퇴각을 계획했다.