§3.15.1Quaere novum vatem, tenerorum mater Amorum!
娇柔的爱神之母啊,去寻找新的诗人吧!
§3.15.2Raditur hic elegis ultima meta meis; §3.15.3Quos ego conposui, Paeligni ruris alumnus — §3.15.4Nec me deliciae dedecuere meae — §3.15.5Siquid id est, usque a proavis vetus ordinis heres, §3.15.6Non modo militiae turbine factus eques.
此处,我哀歌的终点标志正被轻轻掠过;这些诗篇由我所写,我是派利格尼乡野的儿女—— 我的风流戏作也未曾玷污我的名声—— 倘若这值一提,我自祖辈起便是骑士阶层的古老继承者,而非仅仅因战争的动荡才被册封为骑士。
§3.15.7Mantua Vergilio, gaudet Verona Catullo; §3.15.8Paelignae dicar gloria gentis ego, §3.15.9Quam sua libertas ad honesta coegerat arma, §3.15.10Cum timuit socias anxia Roma manus.
曼图亚因维吉尔而自豪,维罗纳因卡图卢斯而欢欣;我也将被称为派利格尼部族的荣耀,他们的自由曾迫使他们拿起光荣的武器,当时焦虑不安的罗马正畏惧着同盟军的铁骑。
§3.15.11Atque aliquis spectans hospes Sulmonis aquosi §3.15.12Moenia, quae campi iugera pauca tenent, §3.15.13'Quae tantum' dicat 'potuistis ferre poetam, §3.15.14Quantulacumque estis, vos ego magna voco.
某位旅客若注视着水源充沛的苏尔莫的那仅占据平原数英亩之地的城墙,或许会说:“你们能孕育出如此伟大的诗人,无论你们多么微小,我都称你们为伟大。
” 优雅的孩子啊,以及这优雅之子的母亲、阿玛图斯的女神啊,从我的领地上拔去金色的军旗吧!
头戴双角的利埃乌斯用更沉重的神杖敲击着宣告:必须用更强壮的骏马来踏足更广阔的天地。