§6.676hoc superate iugum; et facili iam tramite sistam.
“越过这座山脊;我很快就会把你们带上平坦的捷径。
§6.677Dixit, et ante tulit gressum, camposque nitentis §6.678desuper ostentat; dehinc summa cacumina linquunt.
” 他说完,便迈步在前,并把那闪光的原野从高处指给他们看;随后,他们离开了最高峰。
§6.679At pater Anchises penitus convalle virenti §6.680inclusas animas superumque ad lumen ituras §6.681lustrabat studio recolens, omnemque suorum §6.682forte recensebat numerum carosque nepotes, §6.683fataque fortunasque virum moresque manusque.
此时,父亲安喀塞斯正深处在葱郁的幽谷中,那些被拘禁于此、正要前往上方光明的灵魂,他正专注而深情地审视着,且刚好在数点着自己所有的后裔人数和亲爱的孙辈,以及这些男人们的命运、际遇、品性与作为。
§6.684Isque ubi tendentem adversum per gramina videt §6.685Aenean, alacris palmas utrasque tetendit, §6.686effusaeque genis lacrimae, et vox excidit ore:
当他看到向着他走来、穿过草地的阿涅阿斯时,他欣喜若狂地伸出双手,泪水夺眶而出洒满双颊,声音脱口而出: “你终于来了吗?
§6.687Venisti tandem, tuaque exspectata parenti
你那为你父亲所期待的虔敬,战胜了这艰难的旅途吗?
我的孩子啊,难道我可以看着你的脸庞,倾听并回应那熟悉的声音吗?
§6.690Sic equidem ducebam animo rebarque futurum, §6.691tempora dinumerans, nec me mea cura fefellit.
我心里确实一直是这样筹划、这样认为这会发生的,数算着时间,而我的期盼也没有欺骗我。
§6.692Quas ego te terras et quanta per aequora vectum
你越过了怎样的土地,渡过了多么广阔的海洋,才让我接纳你啊!
§6.693accipio! quantis iactatum, nate, periclis!
我的孩子,你经历了多么巨大的危险的颠簸!
§6.694Quam metui, ne quid Libyae tibi regna nocerent!
我是多么害怕利比亚的王国会给你带来什么伤害啊!
§6.695Ille autem:
Tua me, genitor, tua tristis imago, §6.696saepius occurrens, haec limina tendere adegit: §6.697stant sale Tyrrheno classes.
” 而他则说: “父亲,是您那,您那屡屡出现的忧伤幻像,迫使我奔向这幽冥的门槛:我的舰队停泊在第勒尼安海。
Da iungere dextram, §6.698da, genitor, teque amplexu ne subtrahe nostro.
请允许我与您的右手相握,允许吧,父亲,请不要躲避我们的拥抱。
§6.699Sic memorans, largo fletu simul ora rigabat.
” 他这样说着,同时夺眶而出的热泪浸湿了他的脸庞。
§6.700Ter conatus ibi collo dare brachia circum, §6.701ter frustra comprensa manus effugit imago, §6.703Interea videt Aeneas in valle reducta §6.704seclusum nemus et virgulta sonantia silvis, §6.705Lethaeumque, domos placidas qui praenatat, amnem.
他三次试图在那里将双臂围上父亲的颈项,三次那徒劳地被搂抱的幻影都从他的手中溜走,与此同时,阿涅阿斯在深邃的幽谷中看到一片与世隔绝的树林和在林中作响的灌木丛,以及流经那些安宁居所的莱特河。
§6.706Hunc circum innumerae gentes populique volabant; §6.707ac—velut in pratis ubi apes aestate serena §6.708floribus insidunt variis, et candida circum §6.709lilia funduntur—strepit omnis murmure campus.
在这河畔周围,无数的部族和人群在飞舞;宛如在晴朗的夏日里,草地上的蜜蜂落在各色花朵上,并在雪白的百合花周围纷飞——整个平原都因它们的嗡嗡声而嘈杂。
§6.710Horrescit visu subito, causasque requirit §6.711inscius Aeneas, quae sint ea flumina porro, §6.712quive viri tanto complerint agmine ripas.
阿涅阿斯因这突如其来的景象而惊颤,在懵懂中探问原因:远处的那些河流是什么,又是怎样的男人们以如此庞大的队伍挤满了河岸。
§6.713Tum pater Anchises:
Animae, quibus altera fato §6.714corpora debentur, Lethaei ad fluminis undam §6.715securos latices et longa oblivia potant.
此时父亲安喀塞斯说: “这些灵魂,命运注定要给它们另一个身体,它们在莱特河的水波旁,饮下无忧无虑的泉水和长久的遗忘。
我早就渴望数点一下我这一族的后代,好让你与我一起,为找到了意大利而更加欣喜。
§6.719O pater, anne aliquas ad caelum hinc ire putandum est §6.720sublimis animas, iterumque ad tarda reverti
” “啊,父亲,难道必须认为有些灵魂会从这里走向高天,然后再次回到那迟钝的身体中去吗?
§6.721corpora? Quae lucis miseris tam dira cupido?
这些可怜的人对光明的渴望怎么会如此可怕?
§6.722Dicam equidem, nec te suspensum, nate, tenebo §6.723suscipit Anchises, atque ordine singula pandit.
” “我的孩子,我确实会告诉你,不让你悬着心,” 安喀塞斯接过来回答,并按顺序揭示每一件事。
§6.724Principio caelum ac terras camposque liquentis §6.725lucentemque globum Lunae Titaniaque astra §6.726spiritus intus alit, totamque infusa per artus §6.727mens agitat molem et magno se corpore miscet.
“首先,天、地和流动的平原,以及月球闪光的圆球和提坦的星辰,都由内在的灵气所孕育,而那注入肢体各处的精神,驱策着这整个物质,并与这巨大的躯体融合在一起。
§6.728Inde hominum pecudumque genus, vitaeque volantum, §6.729et quae marmoreo fert monstra sub aequore pontus.
由此产生了人类和牲畜的族群、飞禽的生命,以及大海在大理石般的波涛之下所孕育的奇珍怪兽。
§6.730Igneus est ollis vigor et caelestis origo §6.731seminibus, quantum non noxia corpora tardant, §6.732terrenique hebetant artus moribundaque membra.
那些种子里有着火一般的活力和天上的起源,只要有害的身体不阻碍它们,尘世的肢体和垂死的肉身不使它们迟钝。
§6.733Hinc metuunt cupiuntque, dolent gaudentque, neque auras §6.734dispiciunt clausae tenebris et carcere caeco.
由此他们恐惧、渴望、悲伤、欢乐,而不能望见天空,被囚禁在黑暗和盲目的牢笼里。
§6.735Quin et supremo cum lumine vita reliquit, §6.736non tamen omne malum miseris nec funditus omnes §6.737corporeae excedunt pestes, penitusque necesse est §6.738multa diu concreta modis inolescere miris.
甚至当生命随着最后的光芒离去之时,所有的邪恶也未曾从这些可怜人身上离去,肉体的各种毒害也未曾彻底消退,而长久以来结合在一起的多重印记,必然以奇异的方式在深处根深蒂固。
§6.739Ergo exercentur poenis, veterumque malorum §6.740supplicia expendunt: aliae panduntur inanes §6.741suspensae ad ventos; aliis sub gurgite vasto §6.742infectum eluitur scelus, aut exuritur igni; §6.743quisque suos patimur Manes; exinde per amplum §6.744mittimur Elysium, et pauci laeta arva tenemus; §6.745donec longa dies, perfecto temporis orbe, §6.746concretam exemit labem, purumque relinquit §6.747aetherium sensum atque auraï simplicis ignem.
因此,它们受到惩罚的磨练,并为往昔的罪恶偿付刑罚:有的灵魂悬挂在虚无的空中对风敞开;另一些则在巨大的深渊下,被洗净染上的罪孽,或是用火烧尽;我们每个人都要承受自己亡魂的果报;然后,我们穿过宽阔的乐土,我们少数人占有了这快乐的田野;直到漫长的岁月,在时间的圆环完成之际,消除那已融合的污垢,并留下了纯净的以太感官和纯洁微风的火焰。