← 查士丁尼一世

学说汇纂

§2.5.1.pr

管辖外保证人的效力与特权放弃要求

本条规定,如果被传唤人提供了一个不受传唤机关管辖的保证人,除非该保证人明确放弃其特权,否则该保证人被视为无效。

显示 ▾
显示
译文
字体
AI ↗
← 上一节下一节 →

[ULPIANUS libro primo ad edictum.]

[乌尔比安,《告示注解》第一卷]

§2.5.1.pr

​Si quis in ius uocatus fideiussorem dederit in iudicio sistendi causa non suppositum1 iurisdictioni illius, ad quem uocatur,2 pro non dato3 fideiussor habetur, nisi suo priuilegio specialiter renuntiauerit.4

如果被传唤出庭之人,为了在法庭出庭的目的,提供了一个不受他被传唤去往之人的管辖权管辖的保证人,除非该保证人特别放弃了自己的特权,否则该保证人被视为未提供。

语法注4 条
  1. 2.5.1.prnon suppositum

    修饰前行宾格名词 fideiussorem 的完成被动分词。直译为“未受……管辖的[保证人]”。

  2. 2.5.1.prillius, ad quem uocatur

    illius 是关系代词 quem 的先行词,指代被传唤者被传唤去往的对象(政官或法官)。uocatur(被传唤)的主语是条件句的主语 quis。

  3. 2.5.1.prpro non dato

    介词 pro(视为……)支配带 non 的完成分词中性单数夺格 dato,意为“作为未提供的[保证人]”。

  4. 2.5.1.prnisi suo priuilegio specialiter renuntiauerit

    renuntiauerit(将来完成时或虚拟式完成时)的主语是保证人(fideiussor),该动词支配与格 suo priuilegio(自己的特权)。这指的是保证人明示放弃其专属管辖权特权的情况。

翻译:Gemini 3.5 Flash(2026-07-12 发布)
  • 中于 2026-07-13 由 Gemini 3.5 Flash 重新翻译
urn:cts:latinLit:phi2806.phi002.humanitext-lat1:2.5.1.pr