和平

ἐγὼ δʼ ἀποδώσω τήνδε τῇ βουλῇ τέως.

πόθεν δʼ ἔλαβες ταύτας;

ὁπόθεν; ἐκ τοὐρανοῦ.

οὐκ ἂν ἔτι δοίην τῶν θεῶν τριώβολον,

εἰ πορνοβοσκοῦσʼ ὥσπερ ἡμεῖς οἱ βροτοί.

οὔκ, ἀλλὰ κἀκεῖ ζῶσιν ἀπὸ τούτων τινές.

ἄγε νυν ἴωμεν.

εἰπέ μοι, δῶ καταφαγεῖν¹

ταύτῃ τι;

μηδέν· οὐ γὰρ ἐθελήσει θαγεῖν

οὔτʼ ἄρτον οὔτε μᾶζαν, εἰωθυῖʼ ἀεὶ

παρὰ τοῖς θεοῖσιν ἀμβροσίαν λείχειν ἄνω.

λείχειν ἄρʼ αὐτῇ κἀνθάδε σκευαστέον.

εὐδαιμονικῶς γʼ ὁ πρεσβύτης,

ὅσα γʼ ὧδʼ ἰδεῖν,

τὰ νῦν τάδε πράττει.

τί δῆτʼ ἐπειδὰν νυμφίον μʼ ὁρᾶτε λαμπρὸν ὄντα;

ζηλωτὸς ἔσει, γέρον,

αὖθις νέος ὢν πάλιν,

μύρῳ κατάλειπτος.

οἶμαι. τί δῆθʼ ὅταν ξυνὼν τῶν τιτθίων ἔχωμαι;

εὐδαιμονέστερος φανεῖ τῶν Καρκίνου στροβίλων.

οὔκουν δικαίως; ὅστις² εἰς

ὄχημα κανθάρου ʼπιβὰς

ἔσωσα τοὺς Ἕλληνας, ὥστʼ

ἐν τοῖς ἀγροῖσιν αὐτοὺς

ἅπαντας ὄντας ἀσφαλῶς

βινεῖν τε καὶ καθεύδειν.

ἡ παῖς λέλουται καὶ τὰ τῆς πυγῆς καλά·

ὁ πλακοῦς πέπεπται, σησαμῆ ξυμπλάττεται.

καὶ τἄλλʼ ἁπαξάπαντα· τοῦ πέους δὲ δεῖ.

ἴθι νυν ἀποδῶμεν τήνδε τὴν Θεωρίαν

ἀνύσαντε τῇ βουλῇ.

τίς αὑτηί;

τί φῄς;

αὕτη Θεωρία ʼστίν.

ἣν ἡμεῖς ποτε

ἐπαίομεν Βραυρωνάδʼ ὑποπεπωκότες;

σάφʼ ἴσθι, κἀλήφθη γε μόλις.

ὦ δέσποτα

ὅσην ἔχει τὴν πρωκτοπεντετηρίδα.

εἶεν, τίς ἐσθʼ ὑμῶν δίκαιος, τίς ποτε;

τίς διαφυλάξει τήνδε τῇ βουλῇ λαβών;

οὗτος τί περιγράφεις;

τὸ δεῖνʼ εἰς Ἴσθμια

σκηνὴν ἐμαυτοῦ τῷ πέει καταλαμβάνω.

οὔπω λέγεθʼ ὑμεῖς τίς ὁ φυλάξων. δεῦρο σύ·

καταθήσομαι γὰρ αὐτὸς ἐς μέσους ἄγων.

ἐκεινοσὶ νεύει.

τίς;

ὅστις; Ἀριφράδης,

ἄγειν παρʼ αὑτὸν ἀντιβολῶν.

ἀλλʼ ὦ μέλε

τὸν ζωμὸν αὐτῆς προσπεσὼν ἐκλάψεται.

ἄγε δὴ σὺ κατάθου πρῶτα τὰ σκεύη χαμαί.

βουλή, πρυτάνεις, ὁρᾶτε τὴν Θεωρίαν.

σκέψασθʼ ὅσʼ ὑμῖν ἀγαθὰ παραδώσω φέρων,

ὥστʼ³ εὐθέως ἄραντας ὑμᾶς τὼ σκέλει

ταύτης μετέωρα καταγαγεῖν ἀνάρρυσιν.

τουτὶ δʼ ὁρᾶτʼ ὀπτάνιον ἡμῖν ὡς καλόν.

διὰ ταῦτα καὶ κεκάπνικʼ ἄρʼ· ἐνταυθοῖ γὰρ οὖν

πρὸ τοῦ πολέμου τὰ λάσανα τῇ βουλῇ ποτʼ ἦν.

ἔπειτʼ ἀγῶνά γʼ εὐθὺς ἐξέσται ποιεῖν

ταύτην ἔχουσιν αὔριον καλὸν πάνυ,

ἐπὶ γῆς παλαίειν, τετραποδηδὸν ἑστάναι,

πλαγίαν καταβάλλειν, ἐς γόνατα κύβδʼ ἑστάναι,

καὶ παγκράτιόν γʼ ὑπαλειψαμένοις νεανικῶς

παίειν ὀρύττειν πὺξ ὁμοῦ καὶ τῷ πέει·

τρίτῃ δὲ μετὰ ταῦθʼ ἱπποδρομίαν ἄξετε,

ἵνα δὴ κέλης κέλητα παρακελητιεῖ,

ἅρματα δʼ ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἀνατετραμμένα

φυσῶντα καὶ πνέοντα προσκινήσεται·

ἕτεροι δὲ κείσονταί γʼ ἀπεψωλημένοι

περὶ ταῖσι καμπαῖς ἡνίοχοι πεπτωκότες.

ἀλλʼ ὦ πρυτάνεις δέχεσθε τὴν Θεωρίαν.

θέασʼ ὡς προθύμως ὁ πρύτανις παρεδέξατο.

ἀλλʼ οὐκ ἂν εἴ τι προῖκα προσαγαγεῖν σʼ ἔδει,

ἀλλʼ ηὗρον ἄν σʼ ὑπέχοντα τὴν ἐκεχειρίαν.

ἦ χρηστὸς ἀνὴρ πολίτης

ἐστὶν ἅπασιν ὅστις

γʼ ἐστὶ τοιοῦτος.

ὅταν τρυγᾶτʼ, εἴσεσθε πολλῷ μᾶλλον οἷός εἰμι.

καὶ νῦν σύ γε δῆλος εἶ·

σωτὴρ γὰρ ἅπασιν ἀνθρώποις

γεγένησαι.

φήσεις ἐπειδὰν ἐκπίῃς οἴνου νέου λεπαστήν.

καὶ πλήν γε τῶν θεῶν ἀεί σʼ ἡγησόμεσθα πρῶτον.

πολλῶν γὰρ ὑμῖν ἄξιος

Τρυγαῖος ἁθμονεὺς ἐγώ,

δεινῶν ἀπαλλάξας πόνων

τὸν δημότην ὅμιλον,

καὶ τὸν γεωργικὸν λεὼν

Ὑπέρβολόν τε παύσας.

ἄγε δὴ τί νῷν ἐντευθενὶ ποιητέον;

τί δʼ ἄλλο γʼ ἢ ταύτην χύτραις ἱδρυτέον;

χύτραισιν, ὥσπερ μεμφόμενον Ἑρμῄδιον;

τί δαὶ δοκεῖ; βούλεσθε λαρινῷ βοΐ;

βοΐ; μηδαμῶς, ἵνα μὴ βοηθεῖν ποι δέῃ.

ἀλλʼ ὑὶ παχείᾳ καὶ μεγάλῃ;

μὴ μή.

τιή;

ἵνα μὴ γένηται Θεογένους ὑηνία.

τῷ δὴ δοκεῖ σοι δῆτα τῶν λοιπῶν;

ὀί.

ὀί;

ναὶ μὰ Δίʼ.