骑士

καὶ νὴ Δίʼ ὑπό γε δεξιότητος τῆς ἐμῆς

δύναμαι ποιεῖν τὸν δῆμον εὐρὺν καὶ στενόν.¹

χὠ πρωκτὸς οὑμὸς τουτογὶ σοφίζεται.

οὐκ ὦγάθʼ ἐν βουλῇ με δόξεις καθυβρίσαι.

ἴωμεν ἐς τὸν δῆμον.

οὐδὲν κωλύει·

ἰδοὺ βάδιζε, μηδὲν ἡμᾶς ἰσχέτω.

ὦ Δῆμε δεῦρʼ ἔξελθε.

νὴ Δίʼ ὦ πάτερ

ἔξελθε δῆτʼ.

ὦ Δημίδιον ὦ φίλτατον

ἔξελθʼ, ἵνʼ εἰδῇς οἷα περιυβρίζομαι.

τίνες οἱ βοῶντες; οὐκ ἄπιτʼ ἀπὸ τῆς θύρας;

τὴν εἰρεσιώνην μου κατεσπαράξατε.

τίς ὦ Παφλαγὼν ἀδικεῖ σε;

διὰ σὲ τύπτομαι

ὑπὸ τουτουὶ καὶ τῶν νεανίσκων.

τιή;

ὁτιὴ φιλῶ σʼ ὦ Δῆμʼ ἐραστής τʼ εἰμὶ σός.

σὺ δʼ εἶ τίς ἐτεόν;

ἀντεραστὴς τουτουί,

ἐρῶν πάλαι σου βουλόμενός τέ σʼ εὖ ποιεῖν,

ἄλλοι τε πολλοὶ καὶ καλοί τε κἀγαθοί.

ἀλλʼ οὐχ οἷοί τʼ ἐσμὲν διὰ τουτονί. σὺ γὰρ

ὅμοιος εἶ τοῖς παισὶ τοῖς ἐρωμένοις·

τοὺς μὲν καλούς τε κἀγαθοὺς οὐ προσδέχει,

σαυτὸν δὲ λυχνοπώλαισι καὶ νευρορράφοις

καὶ σκυτοτόμοις καὶ βυρσοπώλαισιν δίδως.

εὖ γὰρ ποιῶ τὸν δῆμον.

εἰπέ νυν τί δρῶν;

ὅ τι; †τῶν στρατηγῶν ὑποδραμὼν τῶν ἐκ Πύλου, †

πλεύσας ἐκεῖσε, τοὺς Λάκωνας ἤγαγον.

ἐγὼ δὲ περιπατῶν γʼ ἀπʼ ἐργαστηρίου

ἕψοντος ἑτερου² τὴν χύτραν ὑφειλόμην.

καὶ μὴν ποιήσας αὐτίκα μάλʼ ἐκκλησίαν

ὦ Δῆμʼ ἵνʼ εἰδῇς ὁπότερος νῷν ἐστί σοι

εὐνούστερος, διάκρινον, ἵνα τοῦτον φιλῇς.

ναὶ ναὶ διάκρινον δῆτα, πλὴν μὴ ʼν τῇ πυκνί.

οὐκ ἂν καθιζοίμην ἐν ἄλλῳ χωρίῳ.

ἀλλʼ ἐς τὸ πρόσθε. χρὴ παρεῖνʼ ἐς τὴν πύκνα.

οἴμοι κακοδαίμων ὡς ἀπόλωλʼ. ὁ γὰρ γέρων

οἴκοι μὲν ἀνδρῶν ἐστι δεξιώτατος,

ὅταν δʼ ἐπὶ ταυτησὶ καθῆται τῆς πέτρας,

κέχηνεν ὥσπερ ἐμποδίζων ἰσχάδας.

νῦν δή σε πάντα δεῖ κάλων ἐξιέναι σεαυτοῦ,

καὶ λῆμα θούριον φορεῖν καὶ λόγους ἀφύκτους

ὅτοισι τόνδʼ ὑπερβαλεῖ. ποικίλος γὰρ ἁνὴρ

κἀκ τῶν ἀμηχάνων πόρους εὐμήχανος πορίζειν.

πρὸς ταῦθʼ ὅπως ἔξει πολὺς καὶ λαμπρὸς ἐς τὸν ἄνδρα.

ἀλλὰ φυλάττου καὶ πρὶν ἐκεῖνον προσκεῖσθαί σοι πρότερος σὺ

τοὺς δελφῖνας μετεωρίζου καὶ τὴν ἄκατον παραβάλλου.

τῇ μὲν δεσποίνῃ Ἀθηναίᾳ τῇ τῆς πόλεως μεδεούσῃ

εὔχομαι, εἰ μὲν περὶ τὸν δῆμον τὸν Ἀθηναίων γεγένημαι

βέλτιστος ἀνὴρ μετὰ Λυσικλέα καὶ Κύνναν καὶ Σαλαβακχώ,

ὥσπερ νυνὶ μηδὲν δράσας δειπνεῖν ἐν πρυτανείῳ·³

εἰ δέ σε μισῶ καὶ μὴ περὶ σοῦ μάχομαι μόνος ἀντιβεβηκώς,

ἀπολοίμην καὶ διαπρισθείην κατατμηθείην τε λέπαδνα.

κἄγωγʼ ὦ Δῆμʼ, εἰ μή σε φιλῶ καὶ μὴ στέργω, κατατμηθεὶς

ἑψοίμην ἐν περικομματίοις· κεἰ μὴ τούτοισι πέποιθας,

ἐπὶ ταυτησὶ κατακνησθείην ἐν μυττωτῷ μετὰ τυροῦ,

καὶ τῇ κρεάγρᾳ τῶν ὀρχιπέδων ἑλκοίμην ἐς Κεραμεικόν.

καὶ πῶς ἂν ἐμοῦ μᾶλλόν σε φιλῶν ὦ Δῆμε γένοιτο πολίτης;

ὃς πρῶτα μὲν ἡνίκʼ ἐβούλευον σοὶ χρήματα πλεῖστʼ ἀπέδειξα

ἐν τῷ κοινῷ, τοὺς μὲν στρεβλῶν τοὺς δʼ ἄγχων τοὺς δὲ μεταιτῶν,

οὐ φροντίζων τῶν ἰδιωτῶν οὐδενός, εἰ σοὶ χαριοίμην.

τοῦτο μὲν ὦ Δῆμʼ οὐδὲν σεμνόν· κἀγὼ γὰρ τοῦτό σε δράσω.

ἁρπάζων γὰρ τοὺς ἄρτους σοι τοὺς ἀλλοτρίους παραθήσω.

ὡς δʼ οὐχὶ φιλεῖ σʼ οὐδʼ ἔστʼ εὔνους, τοῦτʼ αὐτό σε πρῶτα διδάξω,

ἀλλʼ ἢ διὰ τοῦτʼ αὔθʼ ὁτιή σου τῆς ἀνθρακιᾶς ἀπολαύει.

σὲ γάρ, ὃς Μήδοισι διεξιφίσω⁴ περὶ τῆς χώρας Μαραθῶνι,

καὶ νικήσας ἡμῖν μεγάλως ἐγγλωττοτυπεῖν παρέδωκας,

ἐπὶ ταῖσι πέτραις οὐ φροντίζει σκληρῶς σε καθήμενον οὕτως,

οὐχ ὥσπερ ἐγὼ ῥαψάμενός σοι τουτὶ φέρω. ἀλλʼ ἐπαναίρου,