骑士

Βερέσχεθοί τε καὶ Κόβαλοι καὶ Μόθων,

ἀγορά τʼ ἐν ᾗ παῖς ὢν ἐπαιδεύθην ἐγώ,

νῦν μοι φράσος καὶ γλῶτταν εὔπορον δότε

φωνήν τʼ ἀναιδῆ. ταῦτα φροντίζοντί μοι

ἐκ δεξιᾶς ἀπέπαρδε καταπύγων ἀνήρ.

κἀγὼ προσέκυσα· κᾆτα τῷ πρωκτῷ θενὼν

τὴν κιγκλίδʼ ἐξήραξα κἀναχανὼν μέγα

ἀνέκραγον· ὦ βουλὴ λόγους ἀγαθοὺς φέρων

εὐαγγελίσασθαι πρῶτον ὑμῖν βούλομαι·

ἐξ οὗ γὰρ ἡμῖν ὁ πόλεμος κατερράγη,

οὐπώποτʼ ἀφύας εἶδον ἀξιωτέρας.¹

τῶν δʼ εὐθέως τὰ πρόσωπα διεγαλήνισεν·

εἶτʼ ἐστεφάνουν μʼ εὐαγγέλια· κἀγὼ 'φρασα

αὐτοῖς ἀπόρρητον ποιησάμενος ταχύ,

ἵνα τὰς ἀφύας ὠνοῖντο πολλὰς τοὐβολοῦ,

τῶν δημιουργῶν ξυλλαβεῖν² τὰ τρύβλια.

οἱ δʼ ἀνεκρότησαν καὶ πρὸς ἔμʼ ἐκεχήνεσαν.

ὁ δʼ ὑπονοήσας ὁ Παφλαγών, εἰδὼς ἄρα

οἶς ἥδεθʼ ἡ βουλὴ μάλιστα ῥήμασιν,

γνώμην ἔλεξεν· ἄνδρες, ἤδη μοι δοκεῖ

ἐπὶ συμφοραῖς ἀγαθαῖσιν εἰσηγγελμέναις

εὐαγγέλια θύειν ἑκατὸν βοῦς τῇ θεῷ.

ἐπένευσεν εἰς ἐκεῖνον ἡ βουλὴ πάλιν.

κἄγωγʼ ὅτε δὴ γʼνων τοῖς βολίτοις ἡττημένος,

διακοσίαισι βουσὶν ὑπερηκόντισα,

τῇ δʼ Ἀγροτέρᾳ κατὰ χιλιῶν παρῄνεσα

εὐχὴν ποιήσασθαι χιμάρων εἰς αὔριον,

αἱ τριχίδες εἰ γενοίαθʼ ἑκατὸν τοὐβολοῦ.

ἐκαραδόκησεν εἰς ἔμʼ ἡ βουλὴ πάλιν.

ὁ δὲ ταῦτʼ ἀκούσας ἐκπλαγεὶς ἐφληνάφα.

κᾆθʼ εἷλκον αὐτὸν οἱ πρυτάνεις χοἰ τοξόται.

οἱ δʼ ἐθορύβουν περὶ τῶν ἀφύων ἑστηκότες·

ὁ δʼ ἠντεβόλει γʼ αὐτοὺς ὀλίγον μεῖναι χρόνον,

ἵνʼ ἅτθʼ ὁ κῆρυξ οὑκ Λακεδαίμονος λέγει

πύθησθʼ, ἀφῖκται γὰρ περὶ σπονδῶν, λέγων.

οἱ δʼ ἐξ ἑνὸς στόματος ἅπαντες ἀνέκραγον·

νυνὶ περὶ σπονδῶν; ἐπειδή γʼ ὦ μέλε

ᾔσθοντο τὰς ἀφύας παρʼ ἡμῖν ἀξίας.

οὐ δεόμεθα σπονδῶν· ὁ πόλεμος ἑρπέτω.

ἐκεκράγεσάν τε τοὺς πρυτάνεις ἀφιέναι·

εἶθʼ ὑπερεπήδων τοὺς δρυφάκτους πανταχῇ.

ἐγὼ δὲ τὰ κορίαννʼ ἐπριάμην ὑποδραμὼν

ἅπαντα τά τε γήτεἰ ὅσʼ ἦν ἐν τἀγορᾷ·

ἔπειτα ταῖς ἀφύαις ἐδίδουν ἡδύσματα

ἀποροῦσιν αὐτοῖς προῖκα κἀχαριζόμην.

οἱ δʼ ὑπερεπῄνουν ὑπερεπύππαζόν τέ με

ἅπαντες οὕτως ὥστε τὴν βουλὴν ὅλην

ὀβολοῦ κοριάννοις ἀναλαβὼν ἐλήλυθα.

πάντα τοι πέπραγας οἷα χρὴ τὸν εὐτυχοῦντα·

ηὗρε δʼ ὁ πανοῦργος ἕτερον πολὺ πανουργίαις

μείζοσι κεκασμένον

καὶ δόλοισι ποικίλοις

ῥήμασίν θʼ αἱμύλοις.

ἀλλʼ ὅπως ἀγωνιεῖ φρόντιζε

τἀπίλοιπʼ ἄριστα·

συμμάχους δʼ ἡμᾶς ἔχων εὔνους

ἐπίστασαι πάλαι.

καὶ μὴν ὁ Παφλαγὼν οὑτοσὶ προσέρχεται,

ὠθῶν κολόκυμα καὶ ταράττων καὶ κυκῶν,

ὡς δὴ καταπιόμενός με. μορμὼ τοῦ θράσους.

εἰ μή σʼ ἀπολέσαιμʼ, εἴ τι τῶν αὐτῶν ἐμοὶ

ψευδῶν ἐνείη, διαπέσοιμι³ πανταχῇ.

ἥσθην ἀπειλαῖς, ἐγέλασα ψολοκομπίαις,

ἀπεπυδάρισα μόθωνα, περιεκόκκασα.

οὔτοι μὰ τὴν Δήμητρʼ, ἐὰν μή σʼ ἐκφάγω

ἐκ τῆσδε τῆς γῆς, οὐδέποτε βιώσομαι.

ἣν μὴ κʼφάγῃς; ἐγὼ δέ γʼ, ἢν μή σʼ ἐκπίω

κἀπεκροφήσας αὐτὸς ἐπιδιαρραγῶ.

ἀπολῶ σε νὴ τὴν προεδρίαν τὴν ἐκ Πύλου.

ἰδοὺ προεδρίαν· οἷον ὅψομαί σʼ ἐγὼ

ἐκ τῆς προεδρίας ἔσχατον θεώμενον.

ἐν τῷ ξύλῳ δήσω σε νὴ τὸν οὐρανόν.

ὡς ὀξύθυμος. φέρε τί σοι δῶ καταφαγεῖν;

ἐπὶ τῷ φάγοις ἥδιστʼ ἄν; ἐπὶ βαλλαντίῳ;

ἐξαρπάσομαί σου τοῖς ὄνυξι τἄντερα.

ἀπονυχιῶ σου τἀν πρυτανείῳ σιτία.

ἕλξω σε πρὸς τὸν δῆμον, ἵνα δῷς μοι δίκην.

κἀγὼ δέ σʼ ἕλξω καὶ διαβαλῶ πλείονα.

ἀλλʼ ὦ πόνηρε σοὶ μὲν οὐδὲν πείθεται·

ἐγὼ δʼ ἐκείνου καταγελῶ γʼ ὅσον θέλω.

ὡς σφόδρα σὺ τὸν δῆμον σεαυτοῦ νενόμικας.⁴

ἐπίσταμαι γὰρ αὐτὸν οἷς ψωμίζεται.

κᾆθʼ ὥσπερ αἱ τίτθαι γε σιτίζεις κακῶς.

μασώμενος γὰρ τῷ μὲν ὀλίγον ἐντίθης,

αὐτὸς δʼ ἐκείνου τριπλάσιον κατέσπακας.