骑士

ἡ Γοργολόφα σʼ ἐκέλευε τουτουὶ φαγεῖν

ἐλατῆρος, ἵνα τὰς ναῦς ἐλαύνωμεν καλῶς.¹

λαβὲ καὶ ταδί νυν.

καὶ τί τούτοις χρήσομαιτοῖς ἐντέροις;

ἐπίτηδες αὔτʼ ἔπεμψέ σοιἐς τὰς τριήρεις ἐντερόνειαν ἡ θεός·

ἐπισκοπεῖ γὰρ περιφανῶς τὸ ναυτικόν.

ἔχε καὶ πιεῖν κεκραμένον τρία καὶ δύο.

ὡς ἡδὺς ὦ Ζεῦ καὶ τὰ τρία φέρων καλῶς.

ἡ Τριτογενὴς γὰρ αὐτὸν ἐνετριτώνισεν.

λαβέ νυν πλακοῦντος πίονος παρʼ ἐμοῦ τόμον.

παρʼ ἐμοῦ δʼ ὅλον γε τὸν πλακοῦντα τουτονί.

ἀλλʼ οὐ λαγῷʼ ἕξεις ὁπόθεν δῷς, ἀλλʼ ἐγώ.

οἴμοι, πόθεν λαγῷά μοι γενήσεται;

ὦ θυμὲ νυνὶ βωμολόχον ἔξευρέ τι.

ὁρᾷς τάδʼ ὦ κακόδαιμον;

ὀλίγον μοι μέλει·

ἐκεινοιὶ γὰρ ὡς ἔμʼ ἔρχονταί τινεςπρέσβεις ἔχοντες ἀργυρίου βαλλάντια.

ποῦ ποῦ;

τί δέ σοι τοῦτʼ; οὐκ ἐάσεις τοὺς ξένους;

ὦ Δημίδιον ὁρᾷς τὰ λαγῷʼ ἅ σοι φέρω;

οἴμοι τάλας ἀδίκως γε τἄμʼ ὑφήρπασας.

νὴ τὸν Ποσειδῶ καὶ σὺ γὰρ τοὺς ἐκ Πύλου.

εἴπʼ, ἀντιβολῶ, πῶς ἐπενόησας ἁρπάσαι;

τὸ μὲν νόημα τῆς θεοῦ, τὸ δὲ κλέμμʼ ἐμόν.

ἐγὼ δʼ ἐκινδύνευσʼ, ἐγὼ δʼ ὤπτησά γε.

ἄπιθʼ· οὐ γὰρ ἀλλὰ² τοῦ παραθέντος ἡ χάρις.

οἴμοι κακοδαίμων, ὑπεραναιδευθήσομαι.

τί οὐ διακρίνεις Δῆμʼ ὁπότερός ἐστι νῷν

ἀνὴρ ἀμείνων περὶ σὲ καὶ τὴν γαστέρα;

τῷ δῆτʼ ἂν ὑμᾶς χρησάμενος τεκμηρίῳδόξαιμι κρίνειν τοῖς θεαταῖσιν σοφῶς;

ἐγὼ φράσω σοι. τὴν ἐμὴν κίστην ἰὼν

ξύλλαβε σιωπῇ καὶ βασάνισον ἅττʼ ἔνι,

καὶ τὴν Παφλαγόνος· κἀμέλει κρινεῖς καλῶς.

φέρʼ ἴδω τί οὖν ἔνεστιν;

οὐχ ὁρᾷς κενὴν

ὦ παππίδιον; ἅπαντα γάρ σοι παρεφόρουν.

αὕτη μὲν ἡ κίστη τὰ τοῦ Δήμου φρονεῖ.

βάδιζέ νυν καὶ δεῦρο πρὸς τὴν Παφλαγόνος.

ὁρᾷς τάδʼ;

οἴμοι τῶν ἀγαθῶν ὅσων πλέα.

ὅσον τὸ χρῆμα τοῦ πλακοῦντος ἀπέθετο·

ἐμοὶ δʼ ἔδωκεν ἀποτεμὼν τυννουτονί.

τοιαῦτα μέντοι καὶ πρότερόν σʼ ἠργάζετο·

σοὶ μὲν προσεδίδου μικρὸν ὧν ἐλάμβανεν,

αὐτὸς δʼ ἑαυτῷ παρετίθει τὰ μείζονα.

ὦ μιαρὲ κλέπτων δή με ταῦτʼ ἐξηπάτας;

ἐγὼ δέ τυ ἐστεφάνιξα κἀδωρησάμαν.³

ἐγὼ δʼ ἔκλεπτον ἐπʼ ἀγαθῷ γε τῇ πόλει.

κατάθου ταχέως τὸν στέφανον, ἵνʼ ἐγὼ τουτῳὶ

αὐτὸν περιθῶ.

κατάθου ταχέως μαστιγία.

οὐ δῆτʼ, ἐπεί μοι χρησμός ἐστι Πυθικὸς

φράζων ὑφʼ οὗ †δεήσει μʼ† ἡττᾶσθαι μόνου.

τοὐμόν γε φράζων ὄνομα καὶ λίαν σαφῶς.

καὶ μήν σʼ ἐλέγξαι βούλομαι τεκμηρίῳ,

εἴ τι ξυνοίσεις τοῦ θεοῦ τοῖς θεσφάτοις.

καί σου τοσοῦτον πρῶτον ἐκπειράσομαι·

παῖς ὢν ἐφοίτας ἐς τίνος διδασκάλου;

ἐν ταῖσιν εὕστραις κονδύλοις ἡρμοττόμην.⁴

πῶς εἶπας; ὥς μου χρησμὸς ἅπτεται φρενῶν.

εἶεν.ἐν παιδοτρίβου δὲ τίνα πάλην ἐμάνθανες;

κλέπτων ἐπιορκεῖν καὶ βλέπειν ἐναντίον·

ὦ Φοῖβʼ Ἄπολλον Λύκιε τί ποτέ μʼ ἐργάσει;

τέχνην δὲ τίνα ποτʼ εἶχες ἐξανδρούμενος;

ἠλλαντοπώλουν καί τι καὶ βινεσκόμην.

οἴμοι κακοδαίμων· οὐκέτʼ οὐδέν εἰμʼ ἐγώ.

λεπτή τις ἐλπίς ἐστʼ ἐφʼ ἧς ὀχούμεθα.

καί μοι τοσοῦτον εἰπέ· πότερον ἐν ἀγορᾷ

ἠλλαντοπώλεις ἐτεὸν ἢ ʼπὶ ταῖς πύλαις;

ἐπὶ ταῖς πύλαισιν, οὗ τὸ τάριχος ὤνιον.

οἴμοι πέπρακται τοῦ θεοῦ τὸ θέσφατον.

κυλίνδετʼ εἴσω τόνδε τὸν δυσδαίμονα.

ὦ στέφανε χαίρων ἄπιθι, κεἴ σʼ ἄκων ἐγὼ

λείπω· σὲ δʼ ἄλλος τις λαβὼν κεκτήσεται,

κλέπτης μὲν οὐκ ἂν μᾶλλον, εὐτυχὴς δʼ ἴσως.

Ἑλλάνιε Ζεῦ σὸν τὸ νικητήριον.

ὦ χαῖρε καλλίνικε καὶ μέμνησʼ ὅτι

ἀνὴρ γεγένησαι διʼ ἐμέ· καί σʼ αἰτῶ βραχύ,

ὅπως ἔσομαί σοι Φανὸς ὑπογραφεὺς δικῶν.