骑士

αἰετὸς ὡς γίγνει καὶ πάσης γῆς βασιλεύεις.

καὶ γὰρ ἐμοί· καὶ γῆς καὶ τῆς ἐρυθρᾶς γε θαλάσσης,

χὤτι γʼ ἐν Ἐκβατάνοις δικάσεις, λείχων ἐπίπαστα.

ἀλλʼ ἐγὼ εἶδον ὄναρ, καί μοὐδόκει ἡ θεὸς αὐτὴ

τοῦ δήμου καταχεῖν ἀρυταίνῃ πλουθυγίειαν.

νὴ Δία καὶ γὰρ ἐγώ· καί μοὐδόκει ἡ θεὸς αὐτὴ

ἐκ πόλεως ἐλθεῖν καὶ γλαῦξ αὐτῇ ʼπικαθῆσθαι·

εἶτα κατασπένδειν κατὰ τῆς κεφαλῆς ἀρυβάλλῳ

ἀμβροσίαν κατὰ σοῦ, κατὰ τούτου δὲ σκοροδάλμην.

ἰοὺ ἰού.

οὐκ ἦν ἄρʼ οὐδεὶς τοῦ Γλάνιδος σοφώτερος.

καὶ νῦν ἐμαυτὸν ἐπιτρέπω σοι τουτονὶ

γερονταγωγεῖν¹ κἀναπαιδεύειν πάλιν.

μήπω γʼ, ἱκετεύω σʼ, ἀλλʼ ἀνάμεινον, ὡς ἐγὼ

κριθὰς ποριῶ σοι καὶ βίον καθʼ ἡμέραν.

οὐκ ἀνέχομαι κριθῶν ἀκούων· πολλάκις

ἐξηπατήθην ὑπό τε σοῦ καὶ Θουφάνους.

ἀλλʼ ἄλφιτʼ ἤδη σοι ποριῶ ʼσκευασμένα.

ἐγὼ δὲ μαζίσκας γε διαμεμαγμένας

καὶ τοὔψον ὀπτόν· μηδὲν ἄλλʼ εἰ μὴ ʼσθιε.

ἀνύσατέ νυν ὅ τι περ ποιήσεθʼ· ὡς ἐγώ,

ὁπότερος ἂν σφῷν νῦν με μᾶλλον εὖ ποιῇ,

τούτῳ παραδώσω τῆς πυκνὸς τὰς ἡνίας.

τρέχοιμʼ ἂν εἴσω πρότερος.

οὐ δῆτʼ ἀλλʼ ἐγώ.

ὦ Δῆμε καλήν γʼ ἔχεις

ἀρχήν, ὅτε πάντες ἄνθρωποι

δεδίασί σʼ ὥσπερ

ἄνδρα τύραννον.

ἀλλʼ εὐπαράγωγος εἶ,

θωπευόμενός τε χαίρεις

κἀξαπατώμενος,

πρὸς τόν τε λέγοντʼ ἀεὶ

κέχηνας· ὁ νοῦς δέ σου

παρὼν ἀποδημεῖ.

νοῦς οὐκ ἔνι ταῖς κόμαις

ὑμῶν,² ὅτε μʼ οὐ φρονεῖν

νομίζετʼ· ἐγὼ δʼ ἑκὼν

ταῦτʼ ἠλιθιάζω.

αὐτός τε γὰρ ἥδομαι

βρύλλων τὸ καθʼ ἡμέραν,

κλέπτοντά τε βούλομαι

τρέφειν ἕνα προστάτην·

τοῦτον δʼ, ὅταν ᾖ πλέως,

ἄρας ἐπάταξα.

χοὔτω μὲν ἂν εὖ ποιοῖς,

εἴ σοι πυκνότης ἔνεστʼ

ἐν τῷ τρόπῳ, ὡς λέγεις,

τούτῳ πάνυ πολλή,

εἰ τούσδʼ ἐπίτηδες ὥσπερ

δημοσίους τρέφεις

ἐν τῇ πυκνί, κᾆθʼ ὅταν

μή σοι τύχῃ ὄψον ὄν,

τούτων ὃς ἂν ᾖ παχύς,

θύσας ἐπιδειπνεῖς.

σκέψασθε δέ μʼ, εἰ σοφῶς

αὐτοὺς περιέρχομαι

τοὺς οἰομένους φρονεῖν

κἄμʼ ἐξαπατύλλειν.

τηρῶ γὰρ ἑκάστοτʼ αὐτοὺς

οὐδὲ δοκῶν ὁρᾶν

κλέπτοντας· ἔπειτʼ ἀναγκάζω

πάλιν ἐξεμεῖν

ἅττʼ ἂν κεκλόφωσί μου,

κημὸν καταμηλῶν.³

ἄπαγʼ ἐς μακαρίαν ἐκποδών.

σύ γʼ ὦ φθόρε.

ὦ Δῆμʼ ἐγὼ μέντοι παρεσκευασμένος

τρίπαλαι κάθημαι βουλόμενός σʼ εὐεργετεῖν.

ἐγὼ δὲ δεκάπαλαί γε καὶ δωδεκάπαλαι

καὶ χιλιόπαλαι καὶ προπαλαιπαλαίπαλαι.

ἐγὼ δὲ προσδοκῶν γε τρισμυριόπαλαι

βδελύττομαί σφω καὶ προπαλαιπαλαίπαλαι.

οἶσθʼ οὖν ὃ δρᾶσον;⁴

εἰ δὲ μή, φράσεις γε σύ.

ἄφες ἀπὸ βαλβίδων ἐμέ τε καὶ τουτονί,

ἵνα σʼ εὖ ποιῶμεν ἐξ ἴσου.

δρᾶν ταῦτα χρή.

ἄπιτον.

ἰδού.

θέοιτʼ ἄν.

ὑποθεῖν οὐκ ἐῶ.

ἀλλʼ ἢ μεγάλως εὐδαιμονήσω τήμερον

ὑπὸ τῶν ἐραστῶν νὴ Δίʼ ἢ ʼγὼ θρύψομαι.

ὁρᾷς; ἐγώ σοι πρότερος ἐκφέρω δίφρον.

ἀλλʼ οὐ τράπεζαν, ἀλλʼ ἐγὼ προτεραίτερος.

ἰδοὺ φέρω σοι τήνδε μαζίσκην ἐγὼ

ἐκ τῶν ὀλῶν τῶν ἐκ Πύλου μεμαγμένην.

ἐγὼ δὲ μυστίλας μεμυστιλημένας

ὑπὸ τῆς θεοῦ τῇ χειρὶ τἠλεφαντίνῃ.

ὡς μέγαν ἄρʼ εἶχες ὦ πότνια τὸν δάκτυλον.

ἐγὼ δʼ ἔτνος γε πίσινον εὔχρων καὶ καλόν·

ἐτόρυνε δʼ αὔθʼ ἡ Παλλὰς ἡ Πυλαιμάχος.

ὦ Δῆμʼ ἐναργῶς ἡ θεός σʼ ἐπισκοπεῖ,

καὶ νῦν ὑπερέχει σου χύτραν ζωμοῦ πλέαν.

οἴει γὰρ οἰκεῖσθʼ ἂν ἔτι τήνδε τὴν πόλιν,

εἰ μὴ φανερῶς ἡμῶν ὑπερεῖχε τὴν χύτραν;

τουτὶ τέμαχός σοὔδωκεν ἡ Φοβεσιστράτη.

ἡ δʼ Ὀβριμοπάτρα γʼ ἑφθὸν ἐκ ζωμοῦ κρέας

καὶ χόλικος ἠνύστρου τε καὶ γαστρὸς τόμον.

καλῶς γʼ ἐποίησε τοῦ πέπλου μεμνημένη.