埃勒克特拉

ναίω τὸ λοιπόν· καὶ γὰρ ἡνίκʼ ἦσθʼ ἄνω,

ξὺν σοὶ μετεῖχον τῶν ἴσων, καὶ νῦν ποθῶ

τοῦ σοῦ θανοῦσα μὴ ἀπολείπεσθαι τάφου.¹

τοὺς γὰρ θανόντας οὐχ ὁρῶ λυπουμένους.

θνητοῦ πέφυκας πατρός, Ἠλέκτρα, φρόνει,

θνητὸς δʼ Ὀρέστης. ὥστε μὴ λίαν στένε.

πᾶσιν γὰρ ἡμῖν τοῦτʼ ὀφείλεται παθεῖν.

φεῦ φεῦ. τί λέξω; ποῖ λόγων ἀμηχανῶν

ἔλθω;² κρατεῖν γὰρ οὐκέτι γλώσσης σθένω.

τί δʼ ἔσχες ἄλγος; πρὸς τί τοῦτʼ εἰπὼν κυρεῖς;

ἦ σὸν τὸ κλεινὸν εἶδος Ἠλέκτρας τόδε;

τόδʼ ἔστʼ ἐκεῖνο, καὶ μάλʼ ἀθλίως ἔχον.

οἴμοι ταλαίνης ἆρα τῆσδε συμφορᾶς.

οὐ δή ποτʼ, ὦ ξένʼ, ἀμφʼ ἐμοὶ στένεις τάδε;

ὦ σῶμʼ ἀτίμως κἀθέως ἐφθαρμένον.

οὔτοι ποτʼ ἄλλην ἢ ʼμὲ δυσφημεῖς, ξένε.

φεῦ τῆς ἀνύμφου δυσμόρου τε σῆς τροφῆς,

τί δή ποτʼ, ὦ ξένʼ, ὧδʼ ἐπισκοπῶν στένεις;

ὡς οὐκ ἄρʼ ᾔδη τῶν ἐμῶν οὐδὲν κακῶν.³

ἐν τῷ διέγνως τοῦτο τῶν εἰρημένων;

ὁρῶν σε πολλοῖς ἐμπρέπουσαν ἄλγεσιν.

καὶ μὴν ὁρᾷς γε παῦρα τῶν ἐμῶν κακῶν.

καὶ πῶς γένοιτʼ ἂν τῶνδʼ ἔτʼ ἐχθίω βλέπειν;

ὁθούνεκʼ εἰμὶ τοῖς φονεῦσι σύντροφος

τοῖς τοῦ; πόθεν τοῦτʼ ἐξεσήμηνας κακόν;

τοῖς πατρός· εἶτα τοῖσδε δουλεύω βίᾳ.

τίς γάρ σʼ ἀνάγκῃ τῇδε προτρέπει βροτῶν;

μήτηρ καλεῖται, μητρὶ δʼ οὐδὲν ἐξισοῖ.

τί δρῶσα; πότερα χερσὶν ἢ λύμῃ βίου;

καὶ χερσὶ καὶ λύμαισι καὶ πᾶσιν κακοῖς.

οὐδʼ οὑπαρήξων οὐδʼ ὁ κωλύσων πάρα;

οὐ δῆθʼ. ὃς ἦν γάρ μοι σὺ προὔθηκας σποδόν.

ὦ δύσποτμʼ, ὡς ὁρῶν σʼ ἐποικτίρω πάλαι.

μόνος βροτῶν νυν ἴσθʼ ἐποικτίρας ποτέ.

μόνος γὰρ ἥκω τοῖς ἴσοις ἀλγῶν κακοῖς.⁴

οὐ δή ποθʼ ἡμῖν ξυγγενὴς ἥκεις ποθέν;

ἐγὼ φράσαιμʼ ἄν, εἰ τὸ τῶνδʼ εὔνουν πάρα.

ἀλλʼ ἐστὶν εὔνουν, ὥστε πρὸς πιστὰς ἐρεῖς.

μέθες τόδʼ ἄγγος νῦν, ὅπως τὸ πᾶν μάθῃς.

μὴ δῆτα πρὸς θεῶν τοῦτό μʼ ἐργάσῃ, ξένε.

πείθου λέγοντι κοὐχ ἁμαρτήσει ποτέ.

μή, πρὸς γενείου, μὴ ʼξέλῃ τὰ φίλτατα.

οὔ φημʼ ἐάσειν.

ὦ τάλαινʼ ἐγὼ σέθεν,

Ὀρέστα, τῆς σῆς εἰ στερήσομαι ταφῆς.

εὔφημα φώνει· πρὸς δίκης γὰρ οὐ στένεις.

πῶς τὸν θανόντʼ ἀδελφὸν οὐ δίκῃ στένω;

οὔ σοι προσήκει τήνδε προσφωνεῖν φάτιν.

οὕτως ἄτιμός εἰμι τοῦ τεθνηκότος;

ἄτιμος οὐδενὸς σύ· τοῦτο δʼ οὐχὶ σόν.

εἴπερ γʼ Ὀρέστου σῶμα βαστάζω τόδε;

ἀλλʼ οὐκ Ὀρέστου, πλὴν λόγῳ γʼ ἠσκημένον.⁵

ποῦ δʼ ἔστʼ ἐκείνου τοῦ ταλαιπώρου τάφος;

οὐκ ἔστι· τοῦ γὰρ ζῶντος οὐκ ἔστιν τάφος.

πῶς εἶπας, ὦ παῖ;

ψεῦδος οὐδὲν ὧν λέγω.

ἦ ζῇ γὰρ ἁνήρ;

εἴπερ ἔμψυχός γʼ ἐγώ.

ἦ γὰρ σὺ κεῖνος;

τήνδε προσβλέψασά μου

σφραγῖδα πατρὸς ἔκμαθʼ εἰ σαφῆ λέγω.

ὦ φίλτατον φῶς.

φίλτατον, συμμαρτυρῶ.

ὦ φθέγμʼ, ἀφίκου;

μηκέτʼ ἄλλοθεν πύθῃ,

ἔχω σε χερσίν;

ὡς τὰ λοίπʼ ἔχοις ἀεί.

ὦ φίλταται γυναῖκες, ὦ πολίτιδες,

ὁρᾶτʼ Ὀρέστην τόνδε, μηχαναῖσι μὲν

θανόντα, νῦν δὲ μηχαναῖς σεσωσμένον.

ὁρῶμεν, ὦ παῖ, κἀπὶ συμφοραῖσί μοι

γεγηθὸς ἕρπει δάκρυον ὀμμάτων ἄπο.

ἰὼ γοναί,

γοναὶ σωμάτων ἐμοὶ φιλτάτων,

ἐμόλετʼ ἀρτίως,

ἐφηύρετʼ, ἤλθετʼ, εἴδεθʼ οὓς ἐχρῄζετε.

πάρεσμεν· ἀλλὰ σῖγʼ ἔχουσα πρόσμενε.

τί δʼ ἔστιν;

σιγᾶν ἄμεινον, μή τις ἔνδοθεν κλύῃ.

ἀλλʼ οὐ μὰ τὴν ἄδμητον αἰὲν Ἄρτεμιν,

τόδε μὲν οὔ ποτʼ ἀξιώσω τρέσαι,

περισσὸν ἄχθος ἔνδον

γυναικῶν ὂν αἰεί.

ὅρα γε μὲν δὴ κἀν γυναιξὶν ὡς Ἄρης

ἔνεστιν· εὖ δʼ ἔξοισθα πειραθεῖσά που.

ὀτοτοτοτοῖ τοτοῖ,

ἀνέφελον ἐνέβαλες οὔ ποτε καταλύσιμον,⁶

οὐδέ ποτε λησόμενον ἁμέτερον

οἷον ἔφυ κακόν.