[PAULUS libro quinto decimo ad Sabinum. ] §8.1.14.prSeruitutes praediorum rusticorum etiamsi corporibus accedunt, incorporales tamen sunt et ideo usu non capiuntur: uel ideo, quia tales sunt seruitutes, ut non habeant certam continuamque possessionem: nemo enim tam perpetuo, tam continenter ire potest, ut nullo momento possessio eius interpellari uideatur.
[바울루스, 사비누스 주석 제15권] 농지부동산의 지역권은 비록 유체물에 부착한다 하더라도 역시 무체물이며, 따라서 시효에 의해 취득되지 않는다. 혹은 지역권이란 확실하고 계속적인 점유를 가지지 않는 그러한 성질의 것이기 때문이라는 이유에서이다. 왜냐하면 어느 순간에도 그 점유가 중단된 것으로 보이지 않을 정도로 그렇게 영구히, 그렇게 끊임없이 통행할 수 있는 사람은 아무도 없기 때문이다.
idem et in seruitutibus praediorum urbanorum obseruatur.
동일한 사항이 도시부동산의 지역권에서도 관찰된다.
§8.1.14.1Seruitus itineris ad sepulchrum priuati iuris manet et ideo remitti domino fundi seruientis potest: et adquiri etiam post religionem sepulchri haec seruitus potest.
무덤으로 가는 통행지역권은 사법의 규율 하에 머물러 있으며, 따라서 승역지 소유자에게 포기될 수 있다. 그리고 이 지역권은 무덤이 종교적 장소가 된 후에도 취득될 수 있다.
§8.1.14.2Publico loco interueniente uel uia publica haustus seruitus imponi pofest, aquae ductus non potest: a principe autem peti solet, ut per uiam publicam aquam ducere sine incommodo publico liceat.
공유지 또는 공도가 개재하는 경우, 물을 긷는 지역권은 설정될 수 있으나, 물을 끌어오는 지역권은 설정될 수 없다. 그러나 공공의 불편 없이 공도를 통해 물을 끌어오는 것이 허용되도록 황제에게 청원하는 것이 관례이다.
sacri et religiosi loci interuentus etiam itineris seruitutem impedit, cum seruitus per ea loca nulli deberi potest.
신성한 장소 및 종교적인 장소의 개재는 통행지역권조차 방해한다. 왜냐하면 그러한 장소들을 통하는 지역권은 누구에게도 의무 지워질 수 없기 때문이다.