[GAIUS libro septimo ad edictum prouinciale. ] §6.1.20.prPraeterea restituere debet possessor et quae post acceptum iudicium per eum non ex re sua adquisiuit: in quo hereditates quoque legataque, quae per eum seruum obuenerunt, continentur.
[가이우스, 지방 고시 주해 제7권.] 나아가, 점유자는 소송 인수한 후에 그[노예]를 통하여 자신의 재산으로부터가 아니게 취득한 것 또한 반환해야 한다. 여기에는 그 노예를 통하여 들어온 유산과 유증도 포함된다.
nec enim sufficit corpus ipsum restitui, sed opus est, ut et causa rei restituatur, id est ut omne habeat petitor, quod habiturus foret, si eo tempore, quo iudicium accipiebatur, restitutus illi homo fuisset.
왜냐하면 물건 자체만 반환되는 것으로는 충분하지 않고, 그 물건의 이익[원인]도 반환되는 것이 필요하기 때문이다. 즉, 소송이 인수되던 당시에 그 노예가 원고에게 반환되었더라면 원고가 가졌을 모든 것을 원고가 갖도록 하기 위함이다.
itaque partus ancillae restitui debet, quamuis postea editus sit, quam matrem eius, post acceptum scilicet iudicium, possessor usuceperit: quo casu etiam de partu, sicut de matre, et traditio et cautio de dolo necessaria est.
따라서 여노예의 자식은, 비록 점유자가 그 어머니를—물론 소송 인수 후에—시효취득한 후에 그 자식이 태어났을지라도 반환되어야 한다. 이 경우 그 자식에 대해서도 어머니에 대해서와 마찬가지로 인도 및 기망 행위에 대한 담보가 모두 필요하다.