[ULPIANUS libro trigensimo octauo ad edictum. ] §46.3.29.prCum Stichus et Pamphilus communi seruo promissi sunt, alteri Stichus, alteri Pamphilus solui non potest, sed dimidiae singulorum partes debentur.
[울피아누스, 고시 주해 제38권] 스티쿠스와 판필루스가 공유 노예에 대하여 약정되었을 때, 한쪽 주인에게 스티쿠스를 변제하고 다른 쪽 주인에게 판필루스를 변제하는 것은 불가능하며, 각자의 절반 지분이 채무로 된다.
idemque est, si quis aut duos Stichos aut duos Pamphilos dari promisit aut communi duorum seruo homines decem dare promisit: nam ambigua uox est decem homines, quemadmodum decem denarii: atque utriusque rei dimidium duobus modis intellegi potest.
만약 누군가가 두 명의 스티쿠스 또는 두 명의 판필루스가 급부될 것을 약정했거나, 두 사람의 공유 노예에 대하여 열 명의 사람을 급부할 것을 약정했을 때도 마찬가지다. 왜냐하면 '열 명의 사람'이라는 말은 '열 데나리우스'가 그러하듯이 모호하기 때문이며, 두 가지 물건 각각의 절반은 두 가지 방식으로 이해될 수 있다.
sed in nummis et oleo ac frumento et similibus, quae communi specie continentur, apparet hoc actum, ut numero diuidatur obligatio, quatenus et commodius promissori stipulatoribusque est.
그러나 화폐, 기름, 밀 및 그와 유사하게 공동의 종류에 포함되는 것들에 있어서는, 채무가 수량에 따라 분할되는 것으로 합의되었다고 여겨진다. 그것이 약정자나 계약 상대방들 모두에게 더 편리하기 때문이다.