[AFRICANUS libro primo quaestionum. ]
[아프리카누스, 질문집 제1권] 어떤 사람이 노예들을 유증하며 다음과 같이 규정하였다.
§40.4.20.prSeruos legauit et cauit ita: 'rogo, si te promeruerunt, dignos eos libertate existimes'. praetoris hae partes sunt, ut cogat libertatem praestari, nisi si quid tale hi serui admiserint, ut indigni sint, quo libertatem consequantur, non etiam ut talia officia ab his exigantur, pro quibus libertatem mereri debent.
'그들이 당신에게 공헌을 하였다면, 그들을 자유를 얻을 만한 자격이 있는 자로 여겨 주기를 부탁하오.' 법무관의 임무는, 이 노예들이 자유를 획득하기에 부적격하게 만드는 그러한 잘못을 저지른 것이 아닌 한, 자유가 부여되도록 강제하는 것이지, 그들이 자유를 얻기 위해 마땅히 행해야 할 그러한 봉사를 그들에게 요구하는 것이 아니다.
arbitrium tamen eius erit qui rogatus sit, quo tempore quemque uelit manumittere, ita ut, si uiuus non manumississet, heres eius statim libertatem praestare cogatur.
그러나 누구를 어느 시기에 해방하고 싶어 하는가에 대한 재량은 부탁을 받은 자에게 있다. 그 결과, 만약 그가 생전에 해방하지 않았다면, 그의 상속인이 즉시 자유를 부여하도록 강제된다.