[PAULUS libro uicesimo primo quaestionum. ] §29.7.16.prAb intestato factis codicillis relicta etiam postea natus intestati successor debebit: quicumque enim ab intestato successerit, locum habent codicilli: nam unus casus est nec interest qui succedit dum intestato succedat.
[바울루스, 『의문집』 제21권] 무유언 상태에서 작성된 유언보충서에 의해 유증된 것은 나중에 태어난 무유언 상속인이라 하더라도 이를 지급할 의무를 진다. 왜냐하면 무유언 상속을 하는 사람이 누구이든 간에 유언보충서는 효력을 가지기 때문이다. 즉, 이는 동일한 경우이며, 무유언 상속을 하는 한 누가 상속하는지는 중요하지 않기 때문이다.
ad testamentum autem quod quoquo tempore fecisset, pertinent codicilli.
반면에 유언보충서는 그가 언제 작성했든 간에 그 유언에 속한다.
et ut manifestius dicam, intestato patre familias mortuo nihil desiderant codicilli, sed uicem testamenti exhibent: testamento autem facto ius sequuntur eius.
더 분명히 말하자면, 가부가 무유언으로 사망한 경우 유언보충서는 아무것도 필요로 하지 않고 오히려 유언의 역할을 수행한다. 그러나 유언이 작성된 경우에는 유언보충서는 그 유언의 법적 운명을 따른다.