[IDEM libro quadragensimo quinto ad edictum. ] §29.1.11.prEx militari delicto capite damnatis testamentum facere licet super bonis dumtaxat castrensibus: sed utrum iure militari an iure communi, quaeritur.
[동일 저자, 고시 주해 제45권.] 군사 범죄로 사형을 선고받은 자들에게는 오직 진중 재산에 관해서만 유언을 작성하는 것이 허용된다. 그러나 이것이 군법에 의해서인지 아니면 일반법에 의해서인지가 의문으로 제기된다.
magis autem est, ut iure militari eis testandum sit: nam cum ei quasi militi tribuatur ius testandi, consequens erit dicere iure militari ei testandum.
그러나 그들이 군법에 따라 유언해야 한다고 보는 것이 더 타당하다. 왜냐하면 그에게는 마치 군인인 것처럼 유언할 권리가 부여되므로, 그가 군법에 따라 유언해야 한다고 말하는 것이 당연한 귀결이 될 것이기 때문이다.
quod ita intellegi oportet, si non sacramenti fides rupta sit.
이 점은 군인 선서에 대한 신의가 깨어지지 않은 경우에만 그렇게 이해되어야 한다.
§29.1.11.1Si miles incertus, an sui iuris sit, testamentum fecerit, in ea condicione est testamentum eius, ut ualeat: nam et si incertus, an pater suus uiuat, testamentum fecerit, testamentum eius ualebit.
군인이 자신이 자권자인지 여부가 불확실한 상태에서 유언을 작성했다면, 그의 유언은 유효하게 되는 조건에 있게 된다. 왜냐하면 자신의 아버지가 살아 계신지 여부가 불확실한 상태에서 유언을 작성했다 하더라도, 그의 유언은 유효할 것이기 때문이다.
§29.1.11.2Si filius familias ignorans patrem suum decessisse de castrensi peculio in militia testatus sit, non pertinebunt ad heredem eius patris bona, sed sola castrensia:
타권자인 아들이 자신의 아버지가 사망한 것을 알지 못한 채, 군 복무 중에 진중 특유 재산에 관하여 유언을 하였다면, 그의 상속인에게는 아버지의 재산이 귀속되지 않고 오직 진중 재산만이 귀속될 것이다.