[IDEM libro trigesimo sexto ad edictum. ] §27.7.4.prCum ostendimus heredem quoque tutelae iudicio posse conueniri, uidendum, an etiam proprius eius dolus uel propria administratio ueniat in iudicium.
[같은 저자, 『고시 주석』 제36권] 상속인 역시 후견 소송을 통해 제소될 수 있음을 밝혔으므로, 그의 독자적인 고의나 독자적인 관리 행위 또한 소송의 대상이 되는지 검토되어야 한다.
et exstat Seruii sententia existimantis, si post mortem tutoris heres eius negotia pupilli gerere perseuerauerit aut in arca tutoris pupilli pecuniam inuenerit et consumpserit uel eam pecuniam quam tutor stipulatus fuerat exegerit, tutelae iudicio eum teneri suo nomine: nam cum permittatur aduersus heredem ex proprio dolo iurari in litem, apparet eum iudicio tutelae teneri ex dolo proprio.
그리고 수이우스의 견해가 존재하는데, 그는 만일 후견인의 사망 후에 그 상속인이 피후견인의 사무를 계속해서 처리했거나, 후견인의 금고 안에서 피후견인의 돈을 발견하여 소비했거나, 후견인이 약정했던 그 돈을 추심했다면, 상속인 자신의 이름으로 후견 소송에서 책임을 진다고 생각했다. 왜냐하면 상속인에 대하여 그 자신의 고의를 이유로 소송상 선서가 행해지는 것이 허용되는 이상, 그가 자신의 고의로 인해 후견 소송에서 책임을 진다는 것은 명백하기 때문이다.
§27.7.4.1Neglegentia plane propria heredi non imputabitur.
명백히 상속인 자신의 과실은 상속인에게 책임을 물을 수 없다.
§27.7.4.2Usuras quoque eius pecuniae, quam pupillarem agitauit, praestare debet heres tutoris: quantas autem et cuius temporis usuras praestare debeat, ex bono et aequo constitui ab iudice oportet.
후견인의 상속인은 피후견인의 자금으로 운용한 그 돈의 이자 역시 지급해야 한다. 그러나 얼마나 그리고 어느 기간 동안의 이자를 지급해야 하는가는 법관에 의해 선의와 형평에 따라 결정되어야 한다.
§27.7.4.3Fideiussores a tutoribus nominati si praesentes fuerunt et non contradixerunt et nomina sua referri in acta publica passi sunt, aequum est perinde teneri, atque si iure legitimo stipulatio interposita fuisset.
후견인에 의해 지명된 보증인들이 만일 현장에 있었고 이의를 제기하지 않았으며 자신들의 이름이 공문서에 등재되는 것을 허용했다면, 마치 법에 따라 문답계약이 체결된 것처럼 책임을 지는 것이 공평하다.
eadem causa uidetur adfirmatorum, qui scilicet cum idoneos esse tutores adfirmauerint, fideiussorum uicem sustinent.
보증권고인들의 사정도 이와 같다고 여겨진다. 그들은 후견인들이 적임자임을 선언했으므로 보증인의 역할을 수행하기 때문이다.