[PAULUS libro trigensimo tertio ad edictum. ] §18.1.1.prOrigo emendi uendendique a permutationibus coepit.
매매의 기원은 물물교환에서 시작되었다.
olim enim non ita erat nummus neque aliud merx, aliud pretium uocabatur, sed unusquisque secundum necessitatem temporum ac rerum utilibus inutilia permutabat, quando plerumque euenit, ut quod alteri superest alteri desit.
예전에는 화폐가 이와 같이 존재하지 않았고, 하나를 상품이라 부르고 다른 하나를 대금이라 부르지도 않았으며, 각자가 시대의 필요에 따라 유용한 것과 무용한 것을 서로 교환하였으니, 한쪽에게 남는 것이 다른 쪽에게는 부족한 일이 흔히 일어나기 때문이었다.
sed quia non semper nec facile concurrebat, ut, cum tu haberes quod ego desiderarem, inuicem haberem quod tu accipere uelles, electa materia est, cuius publica ac perpetua aestimatio difficultatibus permutationum aequalitate quantitatis subueniret.
그러나 내가 원하는 것을 당신이 가지고 있을 때, 당신이 받고자 하는 것을 나 또한 답례로 가지고 있는 일치된 상황이 항상 혹은 쉽게 일어나는 것은 아니었기에, 공적이고 영구적인 가치 평가를 통해 수량의 균등함으로 물물교환의 어려움을 구제해 줄 수 있는 어떤 소재가 선택되었다.
eaque materia forma publica percussa usum dominiumque non tam ex substantia praebet quam ex quantitate nec ultra merx utrumque, sed alterum pretium uocatur. §18.1.1.1Sed an sine nummis uenditio dici hodieque possit, dubitatur, ueluti si ego togam dedi, ut tunicam acciperem.
그리고 공적인 극인을 찍은 그 소재는 그 실질보다는 오히려 수량에 의해 사용과 소유권을 제공하며, 더 이상 양쪽 모두가 상품이라 불리지 않고 한쪽은 대금이라 불린다. 그러나 오늘날에도 화폐 없이 매매라고 부를 수 있는지에 대해서는 의문이 있으니, 예를 들어 내가 튜닉을 받기 위해 토가를 준 경우와 같다.
Sabinus et Cassius esse emptionem et uenditionem putant: Nerua et Proculus permutationem, non emptionem hoc esse.
사비누스와 카시우스는 이것이 매매라고 생각하지만, 네르와와 프로쿨루스는 이것이 물물교환이지 매매가 아니라고 본다.
Sabinus Homero teste utitur, qui exercitum Graecorum aere ferro hominibusque uinum emere refert, illis uersibus: ἔνθεν ἄρ᾽ οἰνίζοντο καρηκομόωντες Ἀχαιοί ἄλλοι μὲν χαλκῷ, ἄλλοι δ᾽ αἴθωνι σιδήρῳ, ἄλλοι δὲ ῥινοῖς, ἄλλοι δ᾽ αὐτῇσι βόεσσι, ἄλλοι δ᾽ ἀνδραπόδεσσιν.
사비누는 호메로스를 증인으로 삼는데, 호메로스는 그리스 군대가 청동, 철, 그리고 사람들로 와인을 샀다고 다음 시구에서 전하고 있다. “ἔνθεν ἄρ᾽ οἰνίζοντο καρη코μόωντες Ἀχαιοί ἄλλοι μὲν χαλκῷ, ἄλλοι δ᾽ αἴθωνι σιδήρῳ, ἄλλοι δὲ ῥινοῖς, ἄλλοι δ᾽ αὐτῇσι βόεσσι, ἄλλοι δ᾽ ἀνδραπόδεσσιν.” 그러나 이 시구들은 매매가 아니라 물물교환을 의미하는 것으로 보이며, 다음과 같은 시구와도 같다.
sed hi uersus permutationem significare uidentur, non emptionem, sicut illi: ἔνθ᾽ αὖτε γλαύκῳ Κρονίδης φρένας ἐξέλετο Ζεύς, ὃς πρὸς Τυδείδην Διομήδεα τεύχε᾽ ἄμειβεν. magis autem pro hac sententia illud diceretur, quod alias idem poeta dicit: πρίατο κτεάτεσσιν ἑοῖσιν.
“그때 크로노스의 아들 제우스가 글라우코스의 지혜를 빼앗았으니, 그가 티데우스의 아들 디오메데스와 무구를 교환했기 때문이다.” 오히려 이 견해를 지지하기 위해서는 같은 시인이 다른 곳에서 말한 “자신의 재산으로 샀다”라는 구절이 언급되어야 할 것이다.
sed uerior est Neruae et Proculi sententia: nam ut aliud est uendere, aliud emere, alius emptor, alius uenditor, sic aliud est pretium, aliud merx: quod in permutatione discerni non potest, uter emptor, uter uenditor sit. §18.1.1.2Est autem emptio iuris gentium, et ideo consensu peragitur et inter absentes contrahi potest et per nuntium et per litteras.
그러나 네르와와 프로쿨루스의 견해가 더 참되다. 왜냐하면 파는 것과 사는 것이 다르고 매수인과 매도인이 다르듯이, 대금과 상품 또한 다르기 때문이다. 물물교환에서는 누가 매수인이고 누가 매도인인지를 구별할 수 없다. 한편, 매매는 만민법에 속하는 것이므로 합의로 성립하며, 부재자 간에도 사절이나 서한을 통해 계약을 체결할 수 있다.