[IDEM libro quadragensimo tertio ad Sabinum. ] §17.1.19.prSi seruus meus de semet emendo mandaret, ut redimatur, Pomponius eleganter tractat, an is, qui seruum redemerit, ultro conuenire possit uenditorem, ut seruum recipiat, quoniam mandati actio ultro citroque est.
[동일 저자 『사비누스 주석』 제43권] 만약 나의 노예가 자신이 매수되어 풀려나도록 하기 위해, 자신을 매수하는 것에 관하여 위임하였다면, 그 노예를 매수해 풀어준 자가 노예를 다시 인도받도록 매도인에게 적극적으로 청구할 수 있는지에 대해 폼포니우스는 정묘하게 논하고 있다. 왜냐하면 위임 소송은 쌍무적인 것이기 때문이다.
sed esse iniquissimum Pomponius ait ex facto serui mei cogi me seruum recipere, quem in perpetuum alienari uolueram, nec magis in hunc casum debeo mandati teneri, quam ut eum tibi uenderem.
그러나 폼포니우스는, 내가 영구히 타인에게 양도하고자 했던 노예를 내 노예의 행위로 인해 내가 다시 인도받도록 강제당하는 것은 극히 부당하며, 내가 이 경우에 위임으로 인해 구속되어야 하는 것은 그를 당신에게 매도하는 것 이상이어서는 안 된다고 말한다.