§5.716et quidquid tecum invalidum metuensque pericli est, §5.717delige, et his habeant terris sine moenia fessi: §5.718urbem appellabunt permisso nomine Acestam. §5.719Talibus incensus dictis senioris amici, §5.720tum vero in curas animo diducitur omnes. §5.721Et nox atra polum bigis subvecta tenebat: §5.722visa dehinc caelo facies delapsa parentis §5.723Anchisae subito tales effundere voces: §5.724Nate, mihi vita quondam, dum vita manebat, §5.725care magis, nate, Iliacis exercite fatis, §5.726imperio Iovis huc venio, qui classibus ignem §5.727depulit, et caelo tandem miseratus ab alto est. §5.728Consiliis pare, quae nunc pulcherrima Nautes §5.729dat senior;
그대와 함께 있는 이들 중 약하고 위험을 두려워하는 자는 누구든선택하고, 지친 그들이 이 땅에서 성벽을 갖도록 허락하소서.그들은 그대의 허락을 받은 이름으로 이 도시를 아케스타라 부를 것이옵니다.연로한 친구의 이와 같은 말에 힘을 얻어,그때 비로소 아에네아스는 온갖 근심으로 마음이 갈기갈기 찢겼도다.그리고 검은 밤이 이두마차를 타고 떠올라 하늘을 차지하였도다.그때 하늘에서 내려온 아버지 안키세스의모습이 갑자기 나타나 이러한 말을 쏟아내는 듯 보였도다."아들아, 옛날 내 생명이 남아있던 때 내 생명보다 더소중했던 아들아, 트로이아의 운명에 단련된 아들아,나는 함선들로부터 불길을 물리치고, 마침내 높은 하늘에서너를 가련히 여기신 유피테르의 명령으로 이곳에 왔도다.늙은 나우테스가 지금 전해 주는 가장 훌륭한권고에 따르라.
lectos iuvenes, fortissima corda,
선택된 젊은이들, 가장 용맹한 마음을 지닌 자들을이탈리아로 데려가라.
거칠고 험악하게 살아가는 부족을너는 라티움에서 굴복시켜야 하느니라.
그러나 먼저 디스의지하 궁전으로 다가가고, 깊은 아베르누스를 통과하여나와의 만남을 청하라, 아들아.
Non me impia namque §5.734Tartara habent, tristes umbrae, sed amoena piorum §5.735concilia Elysiumque colo.
불경한타르타로스와 슬픈 그림자들이 나를 붙잡고 있는 것이 아니라, 나는 경건한 이들의기쁜 모임과 에リュ시온에 거하고 있음이라.
Huc casta Sibylla §5.736nigrarum multo pecudum te sanguine ducet: §5.737tum genus omne tuum, et quae dentur moenia, disces. §5.738Iamque vale: torquet medios Nox humida cursus,
이곳으로 정결한 시빌라가검은 가축의 많은 피를 바쳐 너를 인도할 것이니,그때 너는 네 모든 후손과 너에게 어떤 성벽이 주어질지를 배우게 되리라.이제 잘 있거라.
§5.739et me saevus equis Oriens adflavit anhelis. §5.740Dixerat, et tenuis fugit, ceu fumus, in auras. §5.741Aeneas,
Quo deinde ruis, quo proripis?
inquit, §5.742Quem fugis, aut quis te nostris complexibus arcet? §5.743Haec memorans cinerem et sopitos suscitat ignes, §5.744Pergameumque Larem et canae penetralia Vestae §5.745farre pio et plena supplex veneratur acerra. §5.746Extemplo socios primumque arcessit Acesten, §5.747et Iovis imperium et cari praecepta parentis §5.748edocet, et quae nunc animo sententia constet. §5.749Haud mora consiliis, nec iussa recusat Acestes. §5.750Transcribunt urbi matres, populumque volentem §5.751deponunt, animos nil magnae laudis egentes. §5.752Ipsi transtra novant, flammisque ambesa reponunt §5.753robora navigiis, aptant remosque rudentesque, §5.754exigui numero, sed bello vivida virtus. §5.755Interea Aeneas urbem designat aratro §5.756sortiturque domos; hoc Ilium et haec loca Troiam §5.757esse iubet.
습한 밤이 밤하늘의 한가운데 행로를 돌리고 있으며,잔인한 동녘이 숨 가쁜 말들과 함께 나에게 숨결을 불어넣었도다(아침이 왔도다)."그는 이 말을 남기고 연기처럼 옅은 공기 속으로 사라졌도다.아에네아스가 가로되, "이제 어디로 급히 가시며, 어디로 달아나시나이까?누구를 피하시며, 누가 당신을 우리의 포옹으로부터 떼어 놓나이까?"그는 이 말을 하며 재와 잠든 불씨를 지펴 깨우고,페르가몬의 라르와 백발이 성성한 웨스타의 깊은 성소를경건한 제물용 밀가루와 가득 찬 향로를 들고 엎드려 숭배하도다.지체 없이 동료들과 무엇보다 먼저 아케스테스를 불러,유피테르의 명령과 사랑하는 아버지의 지시를알리고, 이제 자신의 마음에 굳어진 결정을 전하도다.그의 계획에 지체함이 없었으니, 아케스테스 역시 명령을 거부하지 않는도다.그들은 어머니들을 도시에 등록하고, 위대한 영광을 바라지 않는마음을 지닌 자들 중 남기를 원하는 백성들을 잔류시키도다.그들 스스로는 노 젓는 좌석을 새로이 하고, 불에 그을린나무들을 배에 맞추어 보수하며, 노와 밧줄들을 정비하니,비록 그 수는 적으나 전쟁에 나설 생생한 용기를 품었도다.그동안 아에네아스는 쟁기로 도시의 경계를 긋고집들을 제비뽑아 나누어 주니, 이곳을 일리움이라 하고 이 지역들을 트로이아라부르도록 명령하도다.
Gaudet regno Troianus Acestes, §5.758indicitque forum et patribus dat iura vocatis. §5.759Tum vicina astris, Erycino in vertice sedes §5.760fundatur Veneri Idaliae, tumuloque sacerdos §5.761ac lucus late sacer additur Anchiseo. §5.762Iamque dies epulata novem gens omnis, et aris §5.763factus honos: placidi straverunt aequora venti, §5.764creber et adspirans rursus vocat Auster in altum. §5.765Exoritur procurva ingens per litora fletus; §5.766complexi inter se noctemque diemque morantur. §5.767Ipsae iam matres, ipsi, quibus aspera quondam §5.768visa maris facies et non tolerabile nomen, §5.769ire volunt, omnemque fugae perferre laborem. §5.770Quos bonus Aeneas dictis solatur amicis, §5.771et consanguineo lacrimans commendat Acestae. §5.772Tris Eryci vitulos et Tempestatibus agnam §5.773caedere deinde iubet, solvique ex ordine funem. §5.774Ipse, caput tonsae foliis evinctus olivae, §5.775stans procul in prora pateram tenet, extaque salsos §5.776proiicit in fluctus ac vina liquentia fundit. §5.777Prosequitur surgens a puppi ventus euntes. §5.778Certatim socii feriunt mare et aequora verrunt. §5.779At Venus interea Neptunum exercita curis §5.780adloquitur, talesque effundit pectore questus: §5.781Iunonis gravis ira nec exsaturabile pectus §5.782cogunt me, Neptune, preces descendere in omnes; §5.783quam nec longa dies, pietas nec mitigat ulla, §5.784nec Iovis imperio fatisque infracta quiescit. §5.785Non media de gente Phrygum exedisse nefandis §5.786urbem odiis satis est, nec poenam traxe per omnem: §5.787reliquias Troiae, cineres atque ossa peremptae §5.788insequitur: causas tanti sciat illa furoris.
트로이아인 아케스테스는 왕국을 기뻐하며,재판소를 열고 소집된 원로들에게 법을 베풀도다.그때 별들에 가까운 에릭스의 산 정상에이달리아의 베누스를 위한 성소가 세워지고, 안키세스의 무덤에는사제와 넓고도 신성한 숲이 더해지도다.이제 온 백성이 아흐레 동안 축제를 벌이고, 제단에정성을 올렸으니, 평온한 바람이 바다를 잔잔하게 하였고,자주 불어오는 남풍이 다시 그들을 먼바다로 부르도다.굽어진 넓은 해안을 따라 거대한 울음소리가 터져 나오고,그들은 서로 얼싸안고 밤낮으로 지체하도다.이제는 예전에 바다의 거친모습이 두렵게 보이고 그 이름조차 견딜 수 없었던 어머니들 자신과 그 남자들 자신조차길을 떠나려 하며, 여정의 모든 노고를 견뎌 내려 하도다.경건한 아에네아스는 다정한 말로 그들을 위로하고,눈물을 흘리며 동족인 아케스테스에게 그들을 위탁하도다.그는 에릭스에게 송아지 세 마리를, 폭풍의 신들에게 암양 한 마리를바치라 명령하고, 순서대로 밧줄을 풀게 하도다.그 자신은 다듬어진 올리브 잎으로 머리를 감싸고,배의 앞머리에 홀로 서서 잔을 든 채, 제물의 내장을 짠물결 속으로 던지고 맑은 포도주를 붓도다.선미에서 일어난 바람이 길을 떠나는 그들을 뒤따르도다.동료들은 경쟁하듯 바다를 치며 물결을 쓸어 가도다.그러나 그동안 베누스는 시름에 싸여 넵투누스에게이야기하며, 가슴속에서 이와 같은 탄식을 쏟아내도다."유노의 가혹한 진노와 채워지지 않는 마음이,넵투누스여, 저로 하여금 모든 간청을 드리도록 내몰고 있나이다.그 진노는 오랜 세월도, 어떤 경건함도 누그러뜨리지 못하며,유피테르의 명령이나 운명에 의해서도 꺾이지 않고 가라앉지 않나이다.그녀에게는 트로이아 백성들의 한가운데서 그 도시를 무서운 미움으로삼켜 버린 것만으로는 충분치 않고, 온갖 형벌로 끌고 다닌 것만으로는 부족하여,파멸한 트로이아의 남은 자들, 그 재와 뼈마저뒤쫓고 있나이다.