나는 해안이 해안과 대립하고, 파도가 파도와 대립하며, 무기가 무기와 대립하기를 저주하노라.
pugnent ipsique nepotesque. §4.630Haec ait, et partis animum versabat in omnis, §4.631invisam quaerens quam primum abrumpere lucem.
그들 자신과 후손들도 영원히 싸우기를.” 그녀는 이렇게 말하고, 온갖 방향으로 마음을 굴리고 있었으니, 가증스러운 빛을 가능한 한 빨리 끊어 버리기를 추구하면서였다.
§4.632Tum breviter Barcen nutricem adfata Sychaei;
그 후 그녀는 시카이우스의 유모 바르케에게 짧게 말을 건넸도다.
§4.633namque suam patria antiqua cinis ater habebat:
그녀 자신의 유모는 이미 고대 조국의 검은 재 속에 있었기 때문이다.
§4.634Annam cara mihi nutrix huc siste sororem;
“사랑하는 유모여, 내 자매 안나를 여기로 데려오라.
§4.635dic corpus properet fluviali spargere lympha, §4.636et pecudes secum et monstrata piacula ducat:
그녀에게 강물로 몸을 급히 깨끗이 씻고, 가축들과 일러 둔 속죄의 제물들을 몸소 이끌고 오라고 일러라.
§4.637sic veniat; tuque ipsa pia tege tempora vitta.
그와 같이 그녀를 오게 하고, 너 또한 거룩한 머리띠로 관자놀이를 덮어라.
§4.638Sacra Iovi Stygio, quae rite incepta paravi, §4.639perficere est animus, finemque imponere curis, §4.640Dardaniique rogum capitis permittere flammae. §4.641Sic ait: illa gradum studio celerabat anili.
내가 법도에 따라 시작하고 준비해 둔 지옥의 유피테르를 위한 제사를 끝마치고, 고통에 마침표를 찍으며, 다르다노스 우두머리의 장작더미를 불길에 넘겨주는 것이 나의 뜻이로다.” 그녀가 이렇게 말하자, 유모는 노파의 열성을 다해 발걸음을 재촉하였도다.
§4.642At trepida, et coeptis immanibus effera Dido, §4.643sanguineam volvens aciem, maculisque trementis §4.644interfusa genas, et pallida morte futura, §4.645interiora domus inrumpit limina, et altos §4.646conscendit furibunda rogos, ensemque recludit §4.647Dardanium, non hos quaesitum munus in usus.
그러나 디도는 두려움에 떨며, 끔찍한 기도에 미쳐 날뛰며, 핏빛 눈동자를 굴리고, 파르르 떨리는 뺨에는 얼룩이 번져 있으며, 다가올 죽음으로 창백해진 채, 저택의 깊숙한 문턱으로 들이닥치더니, 광포하게 높은 장작더미 위로 올라가, 다르다노스의 검을 뽑아 들었도다, 이러한 용도를 위해 구했던 것이 아닌 선물을.
§4.648Hic, postquam Iliacas vestes notumque cubile §4.649conspexit, paulum lacrimis et mente morata, §4.650incubuitque toro, dixitque novissima verba:
여기서 트로이아의 의복들과 눈에 익은 침상을 바라보았을 때, 눈물과 회한 속에 잠시 머뭇거리다가, 침상 위에 몸을 던지며 마지막 말을 남겼도다.
§4.651Dulces exuviae, dum fata deusque sinebant,
“사랑스러운 유품들이여, 운명과 신께서 허락하셨던 동안은.
§4.652accipite hanc animam, meque his exsolvite curis.
이 영혼을 거두어 가고, 나를 이 고통에서 풀어 다오.
§4.653Vixi, et, quem dederat cursum fortuna, peregi,
나는 살았고, 운명이 내게 준 길을 끝마쳤노라.
§4.654et nunc magna mei sub terras ibit imago.
그리고 이제 내 위대한 그림자가 대지 아래로 가리라.
§4.655Urbem praeclaram statui; mea moenia vidi;
나는 찬란한 도시를 세웠고, 나의 성벽을 보았도다.
§4.656ulta virum, poenas inimico a fratre recepi;
남편의 복수를 마치고, 적대적인 오라비에게 벌을 내렸노라.
§4.657felix, heu nimium felix, si litora tantum §4.658numquam Dardaniae tetigissent nostra carinae! §4.659Dixit, et, os impressa toro,
Moriemur inultae, §4.660sed moriamur
ait.
행복했도다, 아, 너무나도 행복했도다, 만일 다르다노스의 배가 우리의 해안에 결코 닿지 않았더라면!” 그녀는 말하고 침상에 얼굴을 파묻은 채, “우리는 복수도 하지 못하고 죽으리라, 하나 죽자” 하고 말하도다.
Sic, sic iuvat ire sub umbras
:
“이렇게, 이렇게 음지 속으로 들어가는 것은 기쁜 일이로다.
§4.661Hauriat hunc oculis ignem crudelis ab alto §4.662Dardanus, et nostrae secum ferat omina mortis. §4.663Dixerat; atque illam media inter talia ferro §4.664conlapsam aspiciunt comites, ensemque cruore §4.665spumantem, sparsasque manus.
저 잔인한 다르다노스인이 깊은 바다 위에서 이 불길을 눈으로 삼키고, 우리의 죽음의 흉조를 제 몸에 지니고 떠나게 하라.” 그녀가 말을 마쳤을 때, 동료들은 그녀가 그러한 말을 하던 도중 칼 위에 쓰러지는 것을, 그리고 칼날이 피로 거품을 내며, 두 손이 피투성이가 된 것을 목격하였도다.
It clamor ad alta §4.666atria; concussam bacchatur Fama per urbem.
비명이 높은 대청에 가득 차고, 충격에 휩싸인 온 도시로 소문의 여신이 미쳐 날뛰도다.
§4.667Lamentis gemituque et femineo ululatu §4.668tecta fremunt; resonat magnis plangoribus aether, §4.669non aliter, quam si immissis ruat hostibus omnis §4.670Karthago aut antiqua Tyros, flammaeque furentes §4.671culmina perque hominum volvantur perque deorum.
통곡과 신음, 그리고 여인들의 울부짖음으로 집들이 들끓고, 대기는 거대한 가슴 침의 비명으로 메아리치니, 마치 적들이 들이닥쳐 온 카르타고나 고대 티로스가 무너져 내리고, 사나운 불길이 인간의 지붕과 신들의 지붕을 휘감아 도는 것과 다름없었도다.
§4.672Audiit exanimis, trepidoque exterrita cursu §4.673unguibus ora soror foedans et pectora pugnis §4.674per medios ruit, ac morientem nomine clamat:
숨이 막힌 채 이를 듣고, 두려운 달음질에 기절초풍하여, 손톱으로 얼굴을 쥐어뜯고 주먹으로 가슴을 치며 자매가 사람들 사이를 뚫고 달려가, 죽어가는 자의 이름을 부르짖도다.
§4.675Hoc illud, germana, fuit? Me fraude petebas?
“언니, 정녕 이것이었나이까? 저를 기만하고 계셨나이까?
§4.676Hoc rogus iste mihi, hoc ignes araeque parabant?
저 장작더미도, 불길도 제단도 나를 위해 이것을 준비하고 있었단 말입니까?
§4.677Quid primum deserta querar? Comitemne sororem
버림받은 저는 무엇부터 원망해야 하나이까?
§4.678sprevisti moriens? Eadem me ad fata vocasses:
죽어갈 때 자매인 저를 동반자로 삼기를 거절하셨나이까? 저를 같은 운명으로 부르셨어야 했거늘.
§4.679idem ambas ferro dolor, atque eadem hora tulisset.
같은 칼의 고통이, 같은 시간이 우리 둘을 함께 데려갔을 것을.
§4.680His etiam struxi manibus, patriosque vocavi §4.681voce deos, sic te ut posita crudelis abessem?
내가 이 손으로 장작더미를 쌓고, 내 목소리로 조상의 신들을 불렀단 말입니까, 이렇게 누워 계신 당신에게서 내 잔인하게도 떨어져 있기 위해서?
언니, 당신은 당신 자신과 나를, 그리고 백성과 시돈의 원로들을, 당신의 도시를 멸망시켰나이다.
Date volnera lymphis §4.684abluam, et, extremus si quis super halitus errat, §4.685ore legam. Sic fata, gradus evaserat altos, §4.686semianimemque sinu germanam amplexa fovebat §4.687cum gemitu, atque atros siccabat veste cruores.
내게 물을 주소서, 그 상처를 씻겨 드리고, 혹여 마지막 숨결이 아직 그 위에 맴돌고 있다면, 이 입술로 거두어들이게 하소서.” 이렇게 말하고, 그녀는 높은 계단을 뛰어올라, 숨이 넘어가는 자매를 품에 안고 신음하며 따뜻하게 보듬고, 검은 피를 옷자락으로 닦아내고 있었도다.
§4.688Illa, graves oculos conata attollere, rursus §4.689deficit; infixum stridit sub pectore vulnus.
그녀는 무거운 눈을 치켜뜨려 애썼으나, 다시 정신을 잃으니, 가슴 아래 깊이 박힌 상처가 쉭쉭 소리를 내도다.
§4.690Ter sese attollens cubitoque adnixa levavit; §4.691ter revoluta toro est, oculisque errantibus alto §4.692quaesivit caelo lucem, ingemuitque reperta.
세 번 그녀는 몸을 일으키려 애쓰며 팔꿈치에 기대어 상체를 올렸으나, 세 번 침상 위로 굴러떨어졌고, 방황하는 눈으로 높은 하늘에서 빛을 찾아 헤매다, 마침내 찾아내고는 신음하였도다.
§4.693Tum Iuno omnipotens, longum miserata dolorem §4.694difficilisque obitus, Irim demisit Olympo, §4.695quae luctantem animam nexosque resolveret artus.
그때 전능한 유노가, 기나긴 고통과 고단한 최후를 가엽게 여겨, 올림포스에서 이리스를 하강시켰으니, 버둥거리는 영혼과 얽매인 사지를 풀어 주기 위함이었도다.
§4.696Nam quia nec fato, merita nec morte peribat, §4.697sed misera ante diem, subitoque accensa furore, §4.698nondum illi flavum Proserpina vertice crinem §4.699abstulerat, Stygioque caput damnaverat Orco.
그녀가 운명에 의해서도, 마땅히 받아야 할 죽음으로 죽어가는 것도 아니요, 불쌍하게도 제 기한 전에, 갑작스러운 광기에 불타올라 죽어갔으므로, 프로세르피나가 아직 그녀의 머리에서 금빛 머리칼을 베어내지 않았고, 스티크스의 지옥으로 그녀의 영혼을 선고하지 않았기 때문이도다.