§5.39.1Itaque confestim dimissis nuntiis ad Ceutrones, Grudios, Levacos, Pleumoxios, Geidumnos, qui omnes sub eorum imperio sunt, quam maximas manus possunt cogunt et de improviso ad Ciceronis hiberna advolant nondum ad eum fama de Tituri morte perlata.
그리하여 그들은 자신들의 지배하에 있던 케우트로네스족, 그루디이족, 레와키족, 플레우목시이족, 게이둠니족 모두에게 즉시 사절을 보내어, 가능한 한 큰 군대를 모아 티투리우스의 죽음에 대한 소문이 아직 그에게 전해지기 전에 갑자기 키케로의 겨울 진영으로 몰려갔다.
§5.39.2Huic quoque accidit, quod fuit necesse, ut nonnulli milites, qui lignationis munitionisque causa in silvas discessissent, repentino equitum adventu interciperentur.
그에게도 역시 불가피한 일이 일어났는데, 즉 땔나무를 구하고 진지를 구축하기 위해 숲으로 들어갔던 몇몇 병사들이 기병의 갑작스러운 도달로 퇴로가 차단된 것이다.
§5.39.3His circumventis magna manu Eburones, Nervii, Aduatuci atque horum omnium socii et clientes legionem oppugnare incipiunt.
이들이 포위되자 에부로네스족, 네르비족, 아두아투키족 및 이들 모두의 동맹군과 속민들이 대군을 이끌고 군단을 공격하기 시작했다.
Nostri celeriter ad arma concurrunt, vallum conscendunt.
아군은 신속하게 무기를 잡고 달려가 토성에 올랐다.
§5.39.4Aegre is dies sustentatur, quod omnem spem hostes in celeritate ponebant atque hanc adepti victoriam in perpetuum se fore victores confidebant.
그날은 간신히 버텨냈는데, 적들은 모든 희망을 신속함에 걸고 있었으며, 이 승리를 거두면 자신들이 영원히 승리자가 될 것이라고 확신했기 때문이다.