§4.51.1σεως.
──목적의 달성을 위해서였다.
ὁρῶντες γὰρ τὸ συνέχον τοῖς Βυζαντίοις τῆς ὑπομονῆς τοῦ πολέμου κείμενον ἐν ταῖς κατὰ τὸν Ἀχαιὸν ἐλπίσι, θεωροῦντες δὲ τὸν πατέρα τὸν Ἀχαιοῦ κατεχόμενον ἐν Ἀλεξανδρείᾳ, τὸν δʼ Ἀχαιὸν περὶ πλείστου ποιούμενον τὴν τοῦ πατρὸς σωτηρίαν, ἐπεβάλοντο πρεσβεύειν πρὸς τὸν Πτολεμαῖον καὶ παραιτεῖσθαι τὸν Ἀνδρόμαχον, §4.51.2καὶ πρότερον μὲν ἐκ παρέργου τοῦτο πεποιηκότες, τότε δʼ ἀληθινῶς σπεύδοντες ὑπὲρ τοῦ πράγματος, ἵνα προσενεγκάμενοι πρὸς τὸν Ἀχαιὸν τὴν χάριν ταύτην ὑπόχρεων αὐτὸν ποιήσωνται πρὸς πᾶν τὸ παρακαλούμενον. §4.51.3ὁ δὲ Πτολεμαῖος, παραγενομένων τῶν πρέσβεων, ἐβουλεύετο μὲν παρακατέχειν τὸν Ἀνδρόμαχον, ἐλπίζων αὐτῷ χρήσεσθαι πρὸς καιρόν, διὰ τὸ τά τε πρὸς τὸν Ἀντίοχον ἄκριτα μένειν αὐτῷ, καὶ τὸ τὸν Ἀχαιὸν ἀναδεδειχότα προσφάτως αὑτὸν βασιλέα πραγμάτων εἶναι κύριον ἱκανῶν τινων· §4.51.4ἦν γὰρ Ἀνδρόμαχος Ἀχαιοῦ μὲν πατήρ, ἀδελφὸς δὲ Λαοδίκης τῆς Σελεύκου γυναικός. §4.51.5οὐ μὴν ἀλλὰ προσκλίνων τοῖς Ῥοδίοις ὁ Πτολεμαῖος κατὰ τὴν ὅλην αἵρεσιν, καὶ πάντα σπεύδων χαρίζεσθαι, συνεχώρησε καὶ παρέδωκε τὸν Ἀνδρόμαχον αὐτοῖς ἀποκομίζειν ὡς τὸν υἱόν. §4.51.6οἱ δʼ ἐπιτελεσάμενοι τοῦτο, καὶ προσεπιμετρήσαντες τοῖς περὶ τὸν Ἀχαιὸν τιμάς τινας, παρείλαντο τὴν ὁλοσχερεστάτην ἐλπίδα τῶν Βυζαντίων. §4.51.7συνεκύρησε δέ τι καὶ ἕτερον τοῖς Βυζαντίοις ἄτοπον· ὁ γὰρ Τιβοίτης, καταγόμενος ἐκ τῆς Μακεδονίας, ἔσφηλε τὰς ἐπιβολὰς αὐτῶν, μεταλλάξας τὸν βίον. §4.51.8οὗ συμβάντος οἱ μὲν Βυζάντιοι ταῖς ὁρμαῖς ἀνέπεσον, ὁ δὲ Προυσίας ἐπιρρωσθεὶς ταῖς πρὸς τὸν πόλεμον ἐλπίσιν, ἅμα μὲν αὐτὸς ἀπὸ τῶν κατʼ Ἀσίαν μερῶν ἐπολέμει καὶ προσέκειτο τοῖς πράγμασιν ἐνεργῶς, ἅμα δὲ τοὺς Θρᾷκας μισθωσάμενος οὐκ εἴα τὰς πύλας ἐξιέναι τοὺς Βυζαντίους ἀπὸ τῶν κατὰ τὴν Εὐρώπην μερῶν. §4.51.9οἱ δὲ Βυζάντιοι τῶν σφετέρων ἐλπίδων ἐψευσμένοι, τῷ πολέμῳ πονοῦντες πανταχόθεν, ἐξαγωγὴν περιέβλεπον εὐ
왜냐하면 그들은 비잔티온인들의 전쟁 지속의 버팀목이 아카이오스에게 거는 희망에 달려 있음을 보았고, 아카이오스의 아버지가 알렉산드리아에 억류되어 있음을 알았으며, 아카이오스가 아버지의 안전을 가장 중요하게 여긴다는 점을 고려하여, 프톨레마이오스에게 사절을 보내 안드로마코스의 석방을 간청하기로 결심했기 때문이다.\n 그리고 이전에는 이 일을 부차적으로 처리했었으나, 이때는 진정으로 이 일을 위해 전력을 다했는데, 이는 아카이오스에게 이 은혜를 베풂으로써 그로 하여금 어떤 요청에 대해서도 자신들에게 빚을 지게 만들기 위함이었다.\n 프톨레마이오스는 사절단이 도착했을 때 안드로마코스를 계속 붙잡아 두고자 고민하고 있었는데, 이는 적절한 시기에 그를 이용할 수 있기를 기대했기 때문이며, 또한 안티오코스와의 관계가 미결인 채로 남아 있었고, 최근 스스로 왕을 선언한 아카이오스가 상당한 권력을 쥐고 있었기 때문이다.\n 왜냐하면 안드로마코스는 아카이오스의 아버지이자 셀레우코스의 아내인 라오디케의 형제였기 때문이다.\n 그렇지만 프톨레마이오스는 전반적인 성향에서 로도스인들에게 기울어 있었고, 그들에게 모든 면에서 편의를 봐주고자 애쓰고 있었기에, 허락하여 안드로마코스를 그의 아들에게 보내도록 그들에게 인도해 주었다.\n 그들은 이 일을 완수하고, 아카이오스 측에게 몇 가지 명예를 더해 준 뒤, 비잔티온인들로부터 가장 결정적인 희망을 빼앗아 버렸다.\n 또한 비잔티온인들에게는 또 다른 불행한 일도 겹쳤는데, 마케도니아에서 송환되던 티보이테스가 사망하여 그들의 계획을 수포로 만들었기 때문이다.\n 이 일이 일어나자 비잔티온인들은 전의를 상실했고, 프루시아스는 전쟁에 대한 희망에 힘을 얻어, 한편으로는 스스로 아시아 쪽에서 전쟁을 치르며 적극적으로 몰아붙였고, 다른 한편으로는 트라키아인들을 고용하여 유럽 쪽에서 비잔티온인들이 성문 밖으로 나오지 못하게 막았다.\n 비잔티온인들은 자신들의 희망이 좌절되고 사방에서 전쟁의 고통을 겪으면서, 품위 있는 해결책을 모색하기 시작했다...