§39.8.1ὅτι ὁ Πολύβιός φησι κατὰ τὸ τέλος τῆς συγγραφῆς· ταῦτα μὲν οὖν ἡμεῖς καταπράξαντες ἐκ τῆς Ῥώμης ἐπανήλθομεν, ὡσανεὶ κεφάλαιά τινα τῶν προπεπολιτευμένων κατειργασμένοι, χάριν ἀξίαν τῆς πρὸς Ῥωμαίους εὐνοίας. §39.8.2διὸ καὶ πᾶσι τοῖς θεοῖς εὐχὰς ποιούμεθα τὸ λοιπὸν μέρος τῆς ζωῆς ἐν τούτοις καὶ ἐπὶ τούτων διαμεῖναι, θεωροῦντες τὴν τύχην ὡς ἔστιν ἀγαθὴ φθονῆσαι τοῖς ἀνθρώποις καὶ μάλιστα κατὰ τοῦτο τὸ μέρος ἰσχύει καθʼ ὅ τις ἂν δοκῇ μάλιστα μακαρίζεσθαι καὶ κατορθοῦν ἐν τῷ βίῳ. καὶ ταῦτα μὲν οὕτω γενέσθαι συνέπεσεν· §39.8.3ἡμεῖς δὲ παραγεγονότες ἐπὶ τὸ τέρμα τῆς ὅλης πραγματείας βουλόμεθα, προσαναμνήσαντες τῆς ἀρχῆς καὶ τῆς προεκθέσεως ἧς ἐποιησάμεθα καταβαλόμενοι τὴν ἱστορίαν, συγκεφαλαιώσασθαι τὴν ὅλην ὑπόθεσιν, οἰκειώσαντες τὴν ἀρχὴν τῷ τέλει καὶ καθόλου καὶ κατὰ μέρος. §39.8.4ἐξεθέμεθα τοιγαροῦν ἐν ἀρχαῖς ὅτι τῆς μὲν προκατασκευῆς ποιησόμεθα τὴν ἀρχὴν ἀφʼ ὧν Τίμαιος ἀπέλιπεν· §39.8.5ἐπιδραμόντες δὲ κεφαλαιωδῶς τὰς κατὰ τὴν Ἰταλίαν καὶ Σικελίαν καὶ Λιβύην πράξεις, ἐπειδὴ περὶ μόνων τῶν τόπων τούτων κἀκεῖνος πεποίηται τὴν ἱστορίαν, ὅτʼ ἀνήλθομεν ἐπὶ τοὺς χρόνους, ἐν οἷς Ἀννίβας μὲν παρέλαβε τὰς Καρχηδόνος δυνάμεις, ὁ δὲ Δημητρίου Φίλιππος τὴν ἐν Μακεδονίᾳ βασιλείαν, Κλεομένης δʼ ὁ Σπαρτιάτης ἔφυγεν ἐκ τῆς Ἑλλάδος, ἅμα δὲ τούτοις Ἀντίοχος μὲν τὴν ἐν τῇ Συρίᾳ βασιλείαν διεδέδεκτο, Πτολεμαῖος δὲ τὴν κατʼ Αἴγυπτον ὁ κληθεὶς Φιλοπάτωρ, §39.8.6ἐπηγγειλάμεθα διότι πάλιν ἀπὸ τούτων τῶν καιρῶν ἀρξάμενοι καθʼ οὓς ἦν ὀλυμπιὰς ἐνάτη καὶ τριακοστὴ πρὸς ταῖς ἑκατόν, διέξιμεν τὰς κοινὰς τῆς οἰκουμένης πράξεις, περιγράφοντες κατʼ ὀλυμπιάδας καὶ διαιροῦντες κατʼ ἔτος καὶ συγκρίνοντες ἐκ παραβολῆς τὰς καταλλήλους ἕως τῆς Καρχηδόνος ἁλώσεως καὶ τῆς Ἀχαιῶν καὶ Ῥωμαίων περὶ τὸν Ἰσθμὸν μάχης, ἔτι δὲ τῆς ἐπιγενομένης ἐκ τούτων ἀποκαταστάσεως περὶ τοὺς Ἕλληνας. §39.8.7ἐξ ὧν τὸ κάλλιστον ἔφαμεν, ἅμα δʼ ὠφελιμώτατον περιγενέσθαι τοῖς φιλομαθοῦσι· τοῦτο δʼ ἦν τὸ γνῶναι πῶς καὶ τίνι γένει πολιτείας ἐπικρατηθέντα σχεδὸν ἅπαντα τὰ κατὰ τὴν οἰκουμένην ὑπὸ μίαν ἀρχὴν ἔπεσε τὴν Ῥωμαίων, ὃ πρότερον οὐχ εὑρίσκεται γεγονός. §39.8.8τούτων δὴ πάντων ἡμῖν ἐπιτετελεσμένων λείπεται διασαφῆσαι τοὺς χρόνους τοὺς περιειλημμένους ὑπὸ τῆς ἱστορίας καὶ τὸ πλῆθος τῶν βύβλων καὶ τὸν ἀριθμὸν τῆς ὅλης πραγματείας.
ὅτι 폴리비오스는 저작의 끝에서 다음과 같이 말한다.\n“그리하여 우리는 이 일들을 완수하고 로마에서 돌아왔으니, 이는 마치 지금까지의 정치적 활동의 몇몇 주요한 결실을 이룬 것과 같으며, 로마인들에 대한 우리의 호의에 걸맞은 합당한 보답이었다.\n 그러므로 우리는 남은 생애 동안 이러한 상태와 조건 속에서 계속 머무를 수 있기를 모든 신들께 기도한다. 왜냐하면 운명이란 얼마나 인간을 시기하기 쉬운지, 그리고 특히 한 사람이 인생에서 가장 축복받고 성공한 것처럼 보일 때 그 힘을 가장 크게 발휘하는지를 우리가 보고 있기 때문이다.”\n그리고 이 일들은 참으로 이와 같이 일어나게 되었다.\n 이제 우리는 저작 전체의 종착점에 다다랐으므로, 역사 저술을 시작할 때 우리가 제시했던 시초와 예비적 진술을 다시 상기시키면서, 전체와 부분 모두에서 시작과 끝을 긴밀히 연결하며 전체 주제를 총괄하고자 한다.\n 그리하여 우리는 처음에, 예비적 서술의 시작을 티마이오스가 서술을 마친 지점부터 잡을 것임을 밝혔다.\n 그리고 이탈리아, 시켈리아, 리비아에서의 사건들을 요약하여 훑어본 뒤 — 그 역시 오직 이 지역들에 대해서만 역사를 기록했기 때문이다 —, 한니발이 카르타고의 군대를 넘겨받고, 데메트리오스의 아들 필리포스가 마케도니아의 왕위를, 스파르타의 클레오메네스가 그리스에서 망명하고, 이와 동시에 안티오코스가 시리아의 왕위를, 필로파토르라 불리는 프톨레마이오스가 이집트의 왕위를 계승한 시대에 우리가 이르렀을 때,\n 우리는 제139회 올림피아기에 해당하는 이 시기부터 다시 시작하여, 올림피아기별로 구획하고 연도별로 나누며 대응하는 사건들을 비교 대조하면서, 카르타고의 함락과 이스토모스에서의 아카이아인과 로마인의 전투, 그리고 이로부터 비롯된 그리스인들의 사후 수습과 질서 회복에 이르기까지 거주 세계 전체의 공통된 사건들을 상세히 기술할 것을 약속했다.\n 이로부터 배움을 사랑하는 이들에게 가장 아름다우면서도 유용한 결실이 돌아갈 것이라고 우리는 말했으니, 그것은 바로 거주 세계의 거의 모든 지역이 어떻게, 그리고 어떤 국제(國制)에 의해 정복되어 로마라는 단 하나의 지배 아래 놓이게 되었는지를 아는 것이었으며, 이는 이전에는 결코 찾아볼 수 없었던 일이다.\n 이 모든 일이 이제 우리에 의해 완수되었으므로, 역사에 포함된 기간과 책의 권수, 그리고 전체 저작의 총 권수를 명확히 밝히는 일만이 남아 있다.