- 底本
- Aristotle. Aristotelis Ethica Nicomachea. Bywater, Ingram, editor. Oxford: Clarendon Press, 1894.
- 翻译
- AI 生成（gemini-3.5-flash） — 机器翻译，可能包含错误
- 语言
- 日本語 · English · 简体中文 · 한국어
- CTS URN
- urn:cts:greekLit:tlg0086.tlg010.humanitext-grc2:5.1#2
- 输出
- Humanitext Reader · reader.humanitext.ai · 2026-10-29
亚里士多德指出“不平等”概念的包容性，并规定了作为合乎法律之物的“总体正义”。这种正义因其仅在与他人的关系中被践行而被称为“他人的善”，它与个人内在的德性在本质规定（定义）上有所区别。
ἔστι δʼ ἄνισος· τοῦτο γὰρ περιέχει καὶ κοινόν.1 ἐπεὶ δʼ ὁ παράνομος ἄδικος ἦν ὁ δὲ νόμιμος δίκαιος, δῆλον ὅτι πάντα τὰ νόμιμά ἐστί πως δίκαια· τά τε γὰρ ὡρισμένα ὑπὸ τῆς νομοθετικῆς νόμιμά ἐστι, καὶ ἕκαστον τούτων δίκαιον εἶναί φαμεν. οἱ δὲ νόμοι ἀγορεύουσι περὶ ἁπάντων, στοχαζόμενοι ἢ τοῦ κοινῇ συμφέροντος πᾶσιν ἢ τοῖς ἀρίστοις ἢ τοῖς κυρίοις ἢ κατʼ ἄλλον τινὰ τρόπον τοιοῦτον· ὥστε ἕνα μὲν τρόπον δίκαια λέγομεν τὰ ποιητικὰ καὶ φυλακτικὰ εὐδαιμονίας καὶ τῶν μορίων αὐτῆς τῇ πολιτικῇ κοινωνίᾳ. προστάττει δʼ ὁ νόμος καὶ τὰ τοῦ ἀνδρείου ἔργα ποιεῖν, οἷον μὴ λείπειν τὴν τάξιν μηδὲ φεύγειν μηδὲ ῥιπτεῖν τὰ ὅπλα, καὶ τὰ τοῦ σώφρονος, οἷον μὴ μοιχεύειν μηδʼ ὑβρίζειν, καὶ τὰ τοῦ πράου, οἷον μὴ τύπτειν μηδὲ κακηγορεῖν, ὁμοίως δὲ καὶ κατὰ τὰς ἄλλας ἀρετὰς καὶ μοχθηρίας τὰ μὲν κελεύων τὰ δʼ ἀπαγορεύων, ὀρθῶς μὲν ὁ κείμενος ὀρθῶς, χεῖρον δʼ ὁ ἀπεσχεδιασμένος. αὕτη μὲν οὖν ἡ δικαιοσύνη ἀρετὴ μέν ἐστι τελεία, ἀλλʼ οὐχ ἁπλῶς ἀλλὰ πρὸς ἕτερον. καὶ διὰ τοῦτο πολλάκις κρατίστη τῶν ἀρετῶν εἶναι δοκεῖ ἡ δικαιοσύνη, καὶ οὔθʼ ἕσπερος οὔθʼ ἑῷος οὕτω θαυμαστός· καὶ παροιμιαζόμενοί φαμεν "ἐν δὲ δικαιοσύνῃ συλλήβδην πᾶσʼ ἀρετὴ ἔνι" καὶ τελεία μάλιστα ἀρετή, ὅτι τῆς τελείας ἀρετῆς χρῆσίς ἐστιν. τελεία δʼ ἐστίν, ὅτι ὁ ἔχων αὐτὴν καὶ πρὸς ἕτερον δύναται τῇ ἀρετῇ χρῆσθαι, ἀλλʼ οὐ μόνον καθʼ αὑτόν· πολλοὶ γὰρ ἐν μὲν τοῖς οἰκείοις τῇ ἀρετῇ δύνανται χρῆσθαι, ἐν δὲ τοῖς πρὸς ἕτερον ἀδυνατοῦσιν. καὶ διὰ τοῦτο εὖ δοκεῖ ἔχειν τὸ τοῦ Βίαντος, ὅτι ἀρχὴ ἄνδρα δείξει· πρὸς ἕτερον γὰρ καὶ ἐν κοινωνίᾳ ἤδη ὁ ἄρχων. διὰ δὲ τὸ αὐτὸ τοῦτο καὶ ἀλλότριον ἀγαθὸν δοκεῖ εἶναι ἡ δικαιοσύνη μόνη τῶν ἀρετῶν, ὅτι πρὸς ἕτερόν ἐστιν· ἄλλῳ γὰρ τὰ συμφέροντα πράττει, ἢ ἄρχοντι ἢ κοινωνῷ. κάκιστος μὲν οὖν ὁ καὶ πρὸς αὑτὸν καὶ πρὸς τοὺς φίλους χρώμενος τῇ μοχθηρίᾳ, ἄριστος δʼ οὐχ ὁ πρὸς αὑτὸν τῇ ἀρετῇ ἀλλὰ πρὸς ἕτερον· τοῦτο γὰρ ἔργον χαλεπόν. αὕτη μὲν οὖν ἡ δικαιοσύνη οὐ μέρος ἀρετῆς ἀλλʼ ὅλη ἀρετή ἐστιν, οὐδʼ ἡ ἐναντία ἀδικία μέρος κακίας ἀλλʼ ὅλη κακία. τί δὲ διαφέρει ἡ ἀρετὴ καὶ ἡ δικαιοσύνη αὕτη, δῆλον ἐκ τῶν εἰρημένων· ἔστι μὲν γὰρ ἡ αὐτή, τὸ δʼ εἶναι οὐ τὸ αὐτό,2 ἀλλʼ ᾗ μὲν πρὸς ἕτερον, δικαιοσύνη, ᾗ δὲ τοιάδε ἕξις ἁπλῶς, ἀρετή.
他也是不平等的；因为这（不平等）是包容的且共同的。既然违法的人是不公正的，而守法的人是公正的，那么显然，所有合乎法律的事物在某种意义上都是公正的。因为由立法术所规定的事物就是合乎法律的，而我们说这些事物中的每一个都是公正的。法律对一切事务进行规定，旨在追求所有人共同的利益，或者是那些最优秀的人的利益，或者是那些掌权者的利益，或者是按照其他类似的某种方式。因此，在一种意义上，我们把那些为政治共同体产生和维护幸福及其组成部分的事物称为公正。法律还命令我们去做勇敢者的行为，例如不脱离战列、不逃跑、不丢弃武器；以及节制者的行为，例如不通奸、不施暴；以及温和者的行为，例如不打人、不口出恶言；同样地，对于其他的德性和恶德，法律也是有命有禁，如果法律是正确地制定出来的，它就正确地行事，如果是草率制定的，它就做得较差。因此，这种正义是完满的德性，但不是绝对而言的，而是相对于他人的。也正因为如此，正义常常被认为是诸德性中最伟大的，无论是黄昏之星还是晨星，都没有如此令人赞叹；我们也引用谚语说：‘在正义之中，包容了一切德性。’而且它是最高程度的完满德性，因为它是完满德性的实现活动。它之所以是完满的，是因为拥有它的人不仅能够对自己，而且也能够对他人践行这一德性。因为许多人在自己的私事中能够践行德性，但在关涉到他人的事务中却无能为力。因此，毕阿斯的格言被认为是极好的：‘官职将显明人’；因为统治者已经是在与他人的关系之中、并在共同体之中了。也正是因为这同一个原因，在一切德性中，唯有正义被认为是‘他人的善’，因为它关涉到他人；因为它是为他人做有利的事，无论是为统治者还是为合作伙伴。因此，不仅对自己、而且对朋友也施展恶行的人是最坏的，而最好的人不是那些对自己践行德性的人，而是对他人践行德性的人；因为这是一件困难的事。因此，这种正义不是德性的一部分，而是整个德性；其相反的不正义也不是恶德的一部分，而是整个恶德。至于德性与这种正义有什么区别，从已经说过的那些话中就很明显了：因为它们实际上是同一的，但其本质（存在方式）却不同：在关涉到他人的意义上，它是正义；而在单纯作为某种特定品质状态的意义上，它是德性。
- 1129b11ἔστι δʼ ἄνισος· τοῦτο γὰρ περιέχει καὶ κοινόν.
主语承接前文，是“不公正的人（ὁ ἄδικος）”。动词 περιέχει（包含、包容）的主语是指示代词 τοῦτο（指不平等或不平等的人），表明“不平等”是一个更具包容性且更为共同（κοινόν）的范畴，包容了诸如将较小的恶选择为善等行为。
- 1130a12τὸ δʼ εἶναι οὐ τὸ αὐτό
亚里士多德哲学中的核心学术术语。τὸ εἶναι（本质、定义）是冠词化的不定式，指代事物的定义或本质规定。此处表明，正义与德性作为同一种品质状态（ἕξις）在实体上是同一的（ἡ αὐτή），但在定义上的立足点（本质）却不同：前者关涉到他人，后者则单纯作为某种特定的状态。